пастыда́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пастыда́юся |
пастыда́емся |
| 2-я ас. |
пастыда́ешся |
пастыда́ецеся |
| 3-я ас. |
пастыда́ецца |
пастыда́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пастыда́ўся |
пастыда́ліся |
| ж. |
пастыда́лася |
| н. |
пастыда́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пастыда́йся |
пастыда́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пастыда́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
пастыжо́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пастыжо́р |
пастыжо́ры |
| Р. |
пастыжо́ра |
пастыжо́раў |
| Д. |
пастыжо́ру |
пастыжо́рам |
| В. |
пастыжо́ра |
пастыжо́раў |
| Т. |
пастыжо́рам |
пастыжо́рамі |
| М. |
пастыжо́ру |
пастыжо́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пасты́ліць
‘рабіцца абрыдлым; выклікаць у каго-небудзь непрыхільнасць да каго-небудзь (мачаха пасынка пастыліць бацьку)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пасты́лю |
пасты́лім |
| 2-я ас. |
пасты́ліш |
пасты́ліце |
| 3-я ас. |
пасты́ліць |
пасты́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
пасты́ліў |
пасты́лілі |
| ж. |
пасты́ліла |
| н. |
пасты́ліла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пасты́лячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пастыля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пастыля́юся |
пастыля́емся |
| 2-я ас. |
пастыля́ешся |
пастыля́ецеся |
| 3-я ас. |
пастыля́ецца |
пастыля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
пастыля́ўся |
пастыля́ліся |
| ж. |
пастыля́лася |
| н. |
пастыля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пастыля́йся |
пастыля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пастыля́ючыся |
Крыніцы:
tsbm1984.
па́стыр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
па́стыр |
па́стыры |
| Р. |
па́стыра |
па́стыраў |
| Д. |
па́стыру |
па́стырам |
| В. |
па́стыра |
па́стыраў |
| Т. |
па́стырам |
па́стырамі |
| М. |
па́стыру |
па́стырах |
Іншыя варыянты:
пасты́р.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пасты́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пасты́р |
пастыры́ |
| Р. |
пастыра́ |
пастыро́ў |
| Д. |
пастыру́ |
пастыра́м |
| В. |
пастыра́ |
пастыро́ў |
| Т. |
пастыро́м |
пастыра́мі |
| М. |
пастыру́ |
пастыра́х |
Іншыя варыянты:
па́стыр.
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
па́стырскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
па́стырскі |
па́стырская |
па́стырскае |
па́стырскія |
| Р. |
па́стырскага |
па́стырскай па́стырскае |
па́стырскага |
па́стырскіх |
| Д. |
па́стырскаму |
па́стырскай |
па́стырскаму |
па́стырскім |
| В. |
па́стырскі (неадуш.) па́стырскага (адуш.) |
па́стырскую |
па́стырскае |
па́стырскія (неадуш.) па́стырскіх (адуш.) |
| Т. |
па́стырскім |
па́стырскай па́стырскаю |
па́стырскім |
па́стырскімі |
| М. |
па́стырскім |
па́стырскай |
па́стырскім |
па́стырскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.