Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сцы́нк

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сцы́нк сцы́нкі
Р. сцы́нка сцы́нкаў
Д. сцы́нку сцы́нкам
В. сцы́нка сцы́нкаў
Т. сцы́нкам сцы́нкамі
М. сцы́нку сцы́нках

Крыніцы: piskunou2012.

сцынтылява́ць

‘іскраваць, успыхваць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. сцынтылю́е сцынтылю́юць
Прошлы час
м. сцынтылява́ў сцынтылява́лі
ж. сцынтылява́ла
н. сцынтылява́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час сцынтылю́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

сцынтыля́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сцынтыля́тар сцынтыля́тары
Р. сцынтыля́тара сцынтыля́тараў
Д. сцынтыля́тару сцынтыля́тарам
В. сцынтыля́тар сцынтыля́тары
Т. сцынтыля́тарам сцынтыля́тарамі
М. сцынтыля́тары сцынтыля́тарах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

сцынтыляцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сцынтыляцы́йны сцынтыляцы́йная сцынтыляцы́йнае сцынтыляцы́йныя
Р. сцынтыляцы́йнага сцынтыляцы́йнай
сцынтыляцы́йнае		 сцынтыляцы́йнага сцынтыляцы́йных
Д. сцынтыляцы́йнаму сцынтыляцы́йнай сцынтыляцы́йнаму сцынтыляцы́йным
В. сцынтыляцы́йны (неадуш.)
сцынтыляцы́йнага (адуш.)		 сцынтыляцы́йную сцынтыляцы́йнае сцынтыляцы́йныя (неадуш.)
сцынтыляцы́йных (адуш.)
Т. сцынтыляцы́йным сцынтыляцы́йнай
сцынтыляцы́йнаю		 сцынтыляцы́йным сцынтыляцы́йнымі
М. сцынтыляцы́йным сцынтыляцы́йнай сцынтыляцы́йным сцынтыляцы́йных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

сцынтыля́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сцынтыля́цыя
Р. сцынтыля́цыі
Д. сцынтыля́цыі
В. сцынтыля́цыю
Т. сцынтыля́цыяй
сцынтыля́цыяю
М. сцынтыля́цыі

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

сцыфамеду́за

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сцыфамеду́за сцыфамеду́зы
Р. сцыфамеду́зы сцыфамеду́з
Д. сцыфамеду́зе сцыфамеду́зам
В. сцыфамеду́зу сцыфамеду́з
Т. сцыфамеду́зай
сцыфамеду́заю		 сцыфамеду́замі
М. сцыфамеду́зе сцыфамеду́зах

Крыніцы: piskunou2012.

сцыфісто́ма

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сцыфісто́ма сцыфісто́мы
Р. сцыфісто́мы сцыфісто́м
Д. сцыфісто́ме сцыфісто́мам
В. сцыфісто́му сцыфісто́м
Т. сцыфісто́май
сцыфісто́маю		 сцыфісто́мамі
М. сцыфісто́ме сцыфісто́мах

Крыніцы: piskunou2012.

сцыфісто́ма

‘асобіна медузы ў пэўнай стадыі яе фарміравання’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сцыфісто́ма сцыфісто́мы
Р. сцыфісто́мы сцыфісто́м
Д. сцыфісто́ме сцыфісто́мам
В. сцыфісто́му сцыфісто́м
Т. сцыфісто́май
сцыфісто́маю		 сцыфісто́мамі
М. сцыфісто́ме сцыфісто́мах

Крыніцы: piskunou2012.

сцыфо́ідныя

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. сцыфо́ідныя
Р. сцыфо́ідных
Д. сцыфо́ідным
В. сцыфо́ідных
Т. сцыфо́іднымі
М. сцыфо́ідных

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

сцыяфі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сцыяфі́т сцыяфі́ты
Р. сцыяфі́та сцыяфі́таў
Д. сцыяфі́ту сцыяфі́там
В. сцыяфі́т сцыяфі́ты
Т. сцыяфі́там сцыяфі́тамі
М. сцыяфі́це сцыяфі́тах

Крыніцы: piskunou2012.