пяву́нчык
‘той, хто спявае, спявак; птушка, певень’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пяву́нчык |
пяву́нчыкі |
| Р. |
пяву́нчыка |
пяву́нчыкаў |
| Д. |
пяву́нчыку |
пяву́нчыкам |
| В. |
пяву́нчыка |
пяву́нчыкаў |
| Т. |
пяву́нчыкам |
пяву́нчыкамі |
| М. |
пяву́нчыку |
пяву́нчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пяву́нчык
‘той, хто спявае, спявак; птушка, певень’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пяву́нчык |
пяву́нчыкі |
| Р. |
пяву́нчыка |
пяву́нчыкаў |
| Д. |
пяву́нчыку |
пяву́нчыкам |
| В. |
пяву́нчыка |
пяву́нчыкаў |
| Т. |
пяву́нчыкам |
пяву́нчыкамі |
| М. |
пяву́нчыку |
пяву́нчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пяву́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пяву́ха |
пяву́хі |
| Р. |
пяву́хі |
пяву́х |
| Д. |
пяву́се |
пяву́хам |
| В. |
пяву́ху |
пяву́х |
| Т. |
пяву́хай пяву́хаю |
пяву́хамі |
| М. |
пяву́се |
пяву́хах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
пяву́ча
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пяву́ча |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
пяву́часць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пяву́часць |
| Р. |
пяву́часці |
| Д. |
пяву́часці |
| В. |
пяву́часць |
| Т. |
пяву́часцю |
| М. |
пяву́часці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пяву́чы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пяву́чы |
пяву́чая |
пяву́чае |
пяву́чыя |
| Р. |
пяву́чага |
пяву́чай пяву́чае |
пяву́чага |
пяву́чых |
| Д. |
пяву́чаму |
пяву́чай |
пяву́чаму |
пяву́чым |
| В. |
пяву́чы (неадуш.) пяву́чага (адуш.) |
пяву́чую |
пяву́чае |
пяву́чыя (неадуш.) пяву́чых (адуш.) |
| Т. |
пяву́чым |
пяву́чай пяву́чаю |
пяву́чым |
пяву́чымі |
| М. |
пяву́чым |
пяву́чай |
пяву́чым |
пяву́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Пяда́нь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пяда́нь |
| Р. |
Пяда́ні |
| Д. |
Пяда́ні |
| В. |
Пяда́нь |
| Т. |
Пяда́нню |
| М. |
Пяда́ні |
пя́дзенік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пя́дзенік |
пя́дзенікі |
| Р. |
пя́дзеніка |
пя́дзенікаў |
| Д. |
пя́дзеніку |
пя́дзенікам |
| В. |
пя́дзеніка |
пя́дзенікаў |
| Т. |
пя́дзенікам |
пя́дзенікамі |
| М. |
пя́дзеніку |
пя́дзеніках |
Іншыя варыянты:
пядзе́нік.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пядзе́нік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пядзе́нік |
пядзе́нікі |
| Р. |
пядзе́ніка |
пядзе́нікаў |
| Д. |
пядзе́ніку |
пядзе́нікам |
| В. |
пядзе́ніка |
пядзе́нікаў |
| Т. |
пядзе́нікам |
пядзе́нікамі |
| М. |
пядзе́ніку |
пядзе́ніках |
Іншыя варыянты:
пя́дзенік.
Крыніцы:
krapivabr2012.
пя́дзя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пя́дзя |
пя́дзі |
| Р. |
пя́дзі |
пя́дзяў |
| Д. |
пя́дзі |
пя́дзям |
| В. |
пя́дзю |
пя́дзі |
| Т. |
пя́дзяй пя́дзяю |
пя́дзямі |
| М. |
пя́дзі |
пя́дзях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.