прыцікава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыціку́ю |
прыціку́ем |
| 2-я ас. |
прыціку́еш |
прыціку́еце |
| 3-я ас. |
прыціку́е |
прыціку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыцікава́ў |
прыцікава́лі |
| ж. |
прыцікава́ла |
| н. |
прыцікава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыціку́й |
прыціку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыцікава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыціка́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыціка́ўлюся |
прыціка́вімся |
| 2-я ас. |
прыціка́вішся |
прыціка́віцеся |
| 3-я ас. |
прыціка́віцца |
прыціка́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыціка́віўся |
прыціка́віліся |
| ж. |
прыціка́вілася |
| н. |
прыціка́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыціка́ўся |
прыціка́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыціка́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыці́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыці́н |
| Р. |
прыці́ну |
| Д. |
прыці́ну |
| В. |
прыці́н |
| Т. |
прыці́нам |
| М. |
прыці́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыціна́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыціна́юся |
прыціна́емся |
| 2-я ас. |
прыціна́ешся |
прыціна́ецеся |
| 3-я ас. |
прыціна́ецца |
прыціна́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыціна́ўся |
прыціна́ліся |
| ж. |
прыціна́лася |
| н. |
прыціна́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыціна́йся |
прыціна́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыціна́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыціна́ць
‘перарываць, спыняць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыціна́ю |
прыціна́ем |
| 2-я ас. |
прыціна́еш |
прыціна́еце |
| 3-я ас. |
прыціна́е |
прыціна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыціна́ў |
прыціна́лі |
| ж. |
прыціна́ла |
| н. |
прыціна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыціна́й |
прыціна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыціна́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыці́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыці́нка |
| Р. |
прыці́нкі |
| Д. |
прыці́нцы |
| В. |
прыці́нку |
| Т. |
прыці́нкай прыці́нкаю |
| М. |
прыці́нцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыці́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыці́р |
прыці́ры |
| Р. |
прыці́ра |
прыці́раў |
| Д. |
прыці́ру |
прыці́рам |
| В. |
прыці́р |
прыці́ры |
| Т. |
прыці́рам |
прыці́рамі |
| М. |
прыці́ры |
прыці́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыціра́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыціра́нне |
| Р. |
прыціра́ння |
| Д. |
прыціра́нню |
| В. |
прыціра́нне |
| Т. |
прыціра́ннем |
| М. |
прыціра́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыціра́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыціра́юся |
прыціра́емся |
| 2-я ас. |
прыціра́ешся |
прыціра́ецеся |
| 3-я ас. |
прыціра́ецца |
прыціра́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыціра́ўся |
прыціра́ліся |
| ж. |
прыціра́лася |
| н. |
прыціра́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыціра́йся |
прыціра́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыціра́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыціра́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыціра́ю |
прыціра́ем |
| 2-я ас. |
прыціра́еш |
прыціра́еце |
| 3-я ас. |
прыціра́е |
прыціра́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыціра́ў |
прыціра́лі |
| ж. |
прыціра́ла |
| н. |
прыціра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыціра́й |
прыціра́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыціра́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.