Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пры́цемна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
пры́цемна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыцемнава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыцемнава́ты	прыцемнава́тая	прыцемнава́тае	прыцемнава́тыя
Р.	прыцемнава́тага	прыцемнава́тай прыцемнава́тае	прыцемнава́тага	прыцемнава́тых
Д.	прыцемнава́таму	прыцемнава́тай	прыцемнава́таму	прыцемнава́тым
В.	прыцемнава́ты (неадуш.) прыцемнава́тага (адуш.)	прыцемнава́тую	прыцемнава́тае	прыцемнава́тыя (неадуш.) прыцемнава́тых (адуш.)
Т.	прыцемнава́тым	прыцемнава́тай прыцемнава́таю	прыцемнава́тым	прыцемнава́тымі
М.	прыцемнава́тым	прыцемнава́тай	прыцемнава́тым	прыцемнава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

прыце́мнены

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыце́мнены	прыце́мненая	прыце́мненае	прыце́мненыя
Р.	прыце́мненага	прыце́мненай прыце́мненае	прыце́мненага	прыце́мненых
Д.	прыце́мненаму	прыце́мненай	прыце́мненаму	прыце́мненым
В.	прыце́мнены (неадуш.) прыце́мненага (адуш.)	прыце́мненую	прыце́мненае	прыце́мненыя (неадуш.) прыце́мненых (адуш.)
Т.	прыце́мненым	прыце́мненай прыце́мненаю	прыце́мненым	прыце́мненымі
М.	прыце́мненым	прыце́мненай	прыце́мненым	прыце́мненых

Крыніцы: piskunou2012.

прыце́мнены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыце́мнены	прыце́мненая	прыце́мненае	прыце́мненыя
Р.	прыце́мненага	прыце́мненай прыце́мненае	прыце́мненага	прыце́мненых
Д.	прыце́мненаму	прыце́мненай	прыце́мненаму	прыце́мненым
В.	прыце́мнены (неадуш.) прыце́мненага (адуш.)	прыце́мненую	прыце́мненае	прыце́мненыя (неадуш.) прыце́мненых (адуш.)
Т.	прыце́мненым	прыце́мненай прыце́мненаю	прыце́мненым	прыце́мненымі
М.	прыце́мненым	прыце́мненай	прыце́мненым	прыце́мненых

Крыніцы: piskunou2012.

прыце́мнены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыце́мнены	прыце́мненая	прыце́мненае	прыце́мненыя
Р.	прыце́мненага	прыце́мненай прыце́мненае	прыце́мненага	прыце́мненых
Д.	прыце́мненаму	прыце́мненай	прыце́мненаму	прыце́мненым
В.	прыце́мнены (неадуш.) прыце́мненага (адуш.)	прыце́мненую	прыце́мненае	прыце́мненыя (неадуш.) прыце́мненых (адуш.)
Т.	прыце́мненым	прыце́мненай прыце́мненаю	прыце́мненым	прыце́мненымі
М.	прыце́мненым	прыце́мненай	прыце́мненым	прыце́мненых

Кароткая форма: прыце́мнена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пры́цемны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пры́цемны	пры́цемная	пры́цемнае	пры́цемныя
Р.	пры́цемнага	пры́цемнай пры́цемнае	пры́цемнага	пры́цемных
Д.	пры́цемнаму	пры́цемнай	пры́цемнаму	пры́цемным
В.	пры́цемны (неадуш.) пры́цемнага (адуш.)	пры́цемную	пры́цемнае	пры́цемныя (неадуш.) пры́цемных (адуш.)
Т.	пры́цемным	пры́цемнай пры́цемнаю	пры́цемным	пры́цемнымі
М.	пры́цемным	пры́цемнай	пры́цемным	пры́цемных

Крыніцы: piskunou2012.

прыце́нены

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыце́нены	прыце́неная	прыце́ненае	прыце́неныя
Р.	прыце́ненага	прыце́ненай прыце́ненае	прыце́ненага	прыце́неных
Д.	прыце́ненаму	прыце́ненай	прыце́ненаму	прыце́неным
В.	прыце́нены (неадуш.) прыце́ненага (адуш.)	прыце́неную	прыце́ненае	прыце́неныя (неадуш.) прыце́неных (адуш.)
Т.	прыце́неным	прыце́ненай прыце́ненаю	прыце́неным	прыце́ненымі
М.	прыце́неным	прыце́ненай	прыце́неным	прыце́неных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыце́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыце́нены	прыце́неная	прыце́ненае	прыце́неныя
Р.	прыце́ненага	прыце́ненай прыце́ненае	прыце́ненага	прыце́неных
Д.	прыце́ненаму	прыце́ненай	прыце́ненаму	прыце́неным
В.	прыце́нены (неадуш.) прыце́ненага (адуш.)	прыце́неную	прыце́ненае	прыце́неныя (неадуш.) прыце́неных (адуш.)
Т.	прыце́неным	прыце́ненай прыце́ненаю	прыце́неным	прыце́ненымі
М.	прыце́неным	прыце́ненай	прыце́неным	прыце́неных

Кароткая форма: прыце́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пры́ценька

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
пры́ценька	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Прыце́рпа

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum