Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыхадне́й

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
-	прыхадне́й	-

Крыніцы: piskunou2012.

прыхадны́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыхадны́	прыхадна́я	прыхадно́е	прыхадны́я
Р.	прыхадно́га	прыхадно́й прыхадно́е	прыхадно́га	прыхадны́х
Д.	прыхадно́му	прыхадно́й	прыхадно́му	прыхадны́м
В.	прыхадны́ (неадуш.) прыхадно́га (адуш.)	прыхадну́ю	прыхадно́е	прыхадны́я (неадуш.) прыхадны́х (адуш.)
Т.	прыхадны́м	прыхадно́й прыхадно́ю	прыхадны́м	прыхадны́мі
М.	прыхадны́м	прыхадно́й	прыхадны́м	прыхадны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыхадскі́

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыхадскі́	прыхадска́я	прыхадско́е	прыхадскі́я
Р.	прыхадско́га	прыхадско́й прыхадско́е	прыхадско́га	прыхадскі́х
Д.	прыхадско́му	прыхадско́й	прыхадско́му	прыхадскі́м
В.	прыхадскі́ (неадуш.) прыхадско́га (адуш.)	прыхадску́ю	прыхадско́е	прыхадскі́я (неадуш.) прыхадскі́х (адуш.)
Т.	прыхадскі́м	прыхадско́й прыхадско́ю	прыхадскі́м	прыхадскі́мі
М.	прыхадскі́м	прыхадско́й	прыхадскі́м	прыхадскі́х

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

прыхалада́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прыхалада́лы	прыхалада́лая	прыхалада́лае	прыхалада́лыя
Р.	прыхалада́лага	прыхалада́лай прыхалада́лае	прыхалада́лага	прыхалада́лых
Д.	прыхалада́ламу	прыхалада́лай	прыхалада́ламу	прыхалада́лым
В.	прыхалада́лы (неадуш.) прыхалада́лага (адуш.)	прыхалада́лую	прыхалада́лае	прыхалада́лыя (неадуш.) прыхалада́лых (адуш.)
Т.	прыхалада́лым	прыхалада́лай прыхалада́лаю	прыхалада́лым	прыхалада́лымі
М.	прыхалада́лым	прыхалада́лай	прыхалада́лым	прыхалада́лых

Крыніцы: piskunou2012.

прыхалада́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пры́хаматліва

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
пры́хаматліва	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

пры́хаматлівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пры́хаматлівы	пры́хаматлівая	пры́хаматлівае	пры́хаматлівыя
Р.	пры́хаматлівага	пры́хаматлівай пры́хаматлівае	пры́хаматлівага	пры́хаматлівых
Д.	пры́хаматліваму	пры́хаматлівай	пры́хаматліваму	пры́хаматлівым
В.	пры́хаматлівы (неадуш.) пры́хаматлівага (адуш.)	пры́хаматлівую	пры́хаматлівае	пры́хаматлівыя (неадуш.) пры́хаматлівых (адуш.)
Т.	пры́хаматлівым	пры́хаматлівай пры́хаматліваю	пры́хаматлівым	пры́хаматлівымі
М.	пры́хаматлівым	пры́хаматлівай	пры́хаматлівым	пры́хаматлівых

Крыніцы: piskunou2012.

пры́хаматны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	пры́хаматны	пры́хаматная	пры́хаматнае	пры́хаматныя
Р.	пры́хаматнага	пры́хаматнай пры́хаматнае	пры́хаматнага	пры́хаматных
Д.	пры́хаматнаму	пры́хаматнай	пры́хаматнаму	пры́хаматным
В.	пры́хаматны (неадуш.) пры́хаматнага (адуш.)	пры́хаматную	пры́хаматнае	пры́хаматныя (неадуш.) пры́хаматных (адуш.)
Т.	пры́хаматным	пры́хаматнай пры́хаматнаю	пры́хаматным	пры́хаматнымі
М.	пры́хаматным	пры́хаматнай	пры́хаматным	пры́хаматных

Крыніцы: piskunou2012.

пры́хамаць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пры́ханне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum