прыту́шваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыту́шваю |
прыту́шваем |
| 2-я ас. |
прыту́шваеш |
прыту́шваеце |
| 3-я ас. |
прыту́швае |
прыту́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыту́шваў |
прыту́швалі |
| ж. |
прыту́швала |
| н. |
прыту́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыту́швай |
прыту́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыту́шваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
прытушы́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыту́шыцца |
прыту́шацца |
| Прошлы час |
| м. |
прытушы́ўся |
прытушы́ліся |
| ж. |
прытушы́лася |
| н. |
прытушы́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытушы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытушу́ |
прыту́шым |
| 2-я ас. |
прыту́шыш |
прыту́шыце |
| 3-я ас. |
прыту́шыць |
прыту́шаць |
| Прошлы час |
| м. |
прытушы́ў |
прытушы́лі |
| ж. |
прытушы́ла |
| н. |
прытушы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытушы́ |
прытушы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытушы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пры́тхласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́тхласць |
| Р. |
пры́тхласці |
| Д. |
пры́тхласці |
| В. |
пры́тхласць |
| Т. |
пры́тхласцю |
| М. |
пры́тхласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытхлі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прытхлі́на |
| Р. |
прытхлі́ны |
| Д. |
прытхлі́не |
| В. |
прытхлі́ну |
| Т. |
прытхлі́най прытхлі́наю |
| М. |
прытхлі́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
прытхну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прытхне́цца |
прытхну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прытхну́ўся |
прытхну́ліся |
| ж. |
прытхну́лася |
| н. |
прытхну́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытхну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пры́тча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пры́тча |
пры́тчы |
| Р. |
пры́тчы |
пры́тчаў |
| Д. |
пры́тчы |
пры́тчам |
| В. |
пры́тчу |
пры́тчы |
| Т. |
пры́тчай пры́тчаю |
пры́тчамі |
| М. |
пры́тчы |
пры́тчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пры́тчавасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́тчавасць |
| Р. |
пры́тчавасці |
| Д. |
пры́тчавасці |
| В. |
пры́тчавасць |
| Т. |
пры́тчавасцю |
| М. |
пры́тчавасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
пры́тчавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пры́тчавы |
пры́тчавая |
пры́тчавае |
пры́тчавыя |
| Р. |
пры́тчавага |
пры́тчавай пры́тчавае |
пры́тчавага |
пры́тчавых |
| Д. |
пры́тчаваму |
пры́тчавай |
пры́тчаваму |
пры́тчавым |
| В. |
пры́тчавы (неадуш.) пры́тчавага (адуш.) |
пры́тчавую |
пры́тчавае |
пры́тчавыя (неадуш.) пры́тчавых (адуш.) |
| Т. |
пры́тчавым |
пры́тчавай пры́тчаваю |
пры́тчавым |
пры́тчавымі |
| М. |
пры́тчавым |
пры́тчавай |
пры́тчавым |
пры́тчавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.