прыстарэ́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыстарэ́юся |
прыстарэ́емся |
| 2-я ас. |
прыстарэ́ешся |
прыстарэ́ецеся |
| 3-я ас. |
прыстарэ́ецца |
прыстарэ́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыстарэ́ўся |
прыстарэ́ліся |
| ж. |
прыстарэ́лася |
| н. |
прыстарэ́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыстарэ́йся |
прыстарэ́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыстарэ́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыстасава́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыстасава́льнасць |
| Р. |
прыстасава́льнасці |
| Д. |
прыстасава́льнасці |
| В. |
прыстасава́льнасць |
| Т. |
прыстасава́льнасцю |
| М. |
прыстасава́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыстасава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыстасава́льнік |
прыстасава́льнікі |
| Р. |
прыстасава́льніка |
прыстасава́льнікаў |
| Д. |
прыстасава́льніку |
прыстасава́льнікам |
| В. |
прыстасава́льніка |
прыстасава́льнікаў |
| Т. |
прыстасава́льнікам |
прыстасава́льнікамі |
| М. |
прыстасава́льніку |
прыстасава́льніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыстасава́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыстасава́льніца |
прыстасава́льніцы |
| Р. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніц |
| Д. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніцам |
| В. |
прыстасава́льніцу |
прыстасава́льніц |
| Т. |
прыстасава́льніцай
прыстасава́льніцаю |
прыстасава́льніцамі |
| М. |
прыстасава́льніцы |
прыстасава́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыстасава́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыстасава́льніцкі |
прыстасава́льніцкая |
прыстасава́льніцкае |
прыстасава́льніцкія |
| Р. |
прыстасава́льніцкага |
прыстасава́льніцкай
прыстасава́льніцкае |
прыстасава́льніцкага |
прыстасава́льніцкіх |
| Д. |
прыстасава́льніцкаму |
прыстасава́льніцкай |
прыстасава́льніцкаму |
прыстасава́льніцкім |
| В. |
прыстасава́льніцкі (неадуш.)
прыстасава́льніцкага (адуш.) |
прыстасава́льніцкую |
прыстасава́льніцкае |
прыстасава́льніцкія (неадуш.)
прыстасава́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
прыстасава́льніцкім |
прыстасава́льніцкай
прыстасава́льніцкаю |
прыстасава́льніцкім |
прыстасава́льніцкімі |
| М. |
прыстасава́льніцкім |
прыстасава́льніцкай |
прыстасава́льніцкім |
прыстасава́льніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыстасава́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыстасава́льніцтва |
| Р. |
прыстасава́льніцтва |
| Д. |
прыстасава́льніцтву |
| В. |
прыстасава́льніцтва |
| Т. |
прыстасава́льніцтвам |
| М. |
прыстасава́льніцтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыстасава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыстасава́льны |
прыстасава́льная |
прыстасава́льнае |
прыстасава́льныя |
| Р. |
прыстасава́льнага |
прыстасава́льнай
прыстасава́льнае |
прыстасава́льнага |
прыстасава́льных |
| Д. |
прыстасава́льнаму |
прыстасава́льнай |
прыстасава́льнаму |
прыстасава́льным |
| В. |
прыстасава́льны (неадуш.)
прыстасава́льнага (адуш.) |
прыстасава́льную |
прыстасава́льнае |
прыстасава́льныя (неадуш.)
прыстасава́льных (адуш.) |
| Т. |
прыстасава́льным |
прыстасава́льнай
прыстасава́льнаю |
прыстасава́льным |
прыстасава́льнымі |
| М. |
прыстасава́льным |
прыстасава́льнай |
прыстасава́льным |
прыстасава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыстасава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыстасава́насць |
| Р. |
прыстасава́насці |
| Д. |
прыстасава́насці |
| В. |
прыстасава́насць |
| Т. |
прыстасава́насцю |
| М. |
прыстасава́насці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.