прыста́вачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыста́вачка |
прыста́вачкі |
| Р. |
прыста́вачкі |
прыста́вачак |
| Д. |
прыста́вачцы |
прыста́вачкам |
| В. |
прыста́вачку |
прыста́вачкі |
| Т. |
прыста́вачкай прыста́вачкаю |
прыста́вачкамі |
| М. |
прыста́вачцы |
прыста́вачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыста́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыста́вачны |
прыста́вачная |
прыста́вачнае |
прыста́вачныя |
| Р. |
прыста́вачнага |
прыста́вачнай прыста́вачнае |
прыста́вачнага |
прыста́вачных |
| Д. |
прыста́вачнаму |
прыста́вачнай |
прыста́вачнаму |
прыста́вачным |
| В. |
прыста́вачны (неадуш.) прыста́вачнага (адуш.) |
прыста́вачную |
прыста́вачнае |
прыста́вачныя (неадуш.) прыста́вачных (адуш.) |
| Т. |
прыста́вачным |
прыста́вачнай прыста́вачнаю |
прыста́вачным |
прыста́вачнымі |
| М. |
прыста́вачным |
прыста́вачнай |
прыста́вачным |
прыста́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыста́віць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыста́ўлю |
прыста́вім |
| 2-я ас. |
прыста́віш |
прыста́віце |
| 3-я ас. |
прыста́віць |
прыста́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыста́віў |
прыста́вілі |
| ж. |
прыста́віла |
| н. |
прыста́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыста́ў |
прыста́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыста́віўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыста́йваць
‘стаяць над тым, хто працуе; настойваць на чым-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыста́йваю |
прыста́йваем |
| 2-я ас. |
прыста́йваеш |
прыста́йваеце |
| 3-я ас. |
прыста́йвае |
прыста́йваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыста́йваў |
прыста́йвалі |
| ж. |
прыста́йвала |
| н. |
прыста́йвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыста́йвай |
прыста́йвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыста́йваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыста́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыста́н |
| Р. |
прыста́ну |
| Д. |
прыста́ну |
| В. |
прыста́н |
| Т. |
прыста́нам |
| М. |
прыста́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыста́нак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыста́нак |
прыста́нкі |
| Р. |
прыста́нку |
прыста́нкаў |
| Д. |
прыста́нку |
прыста́нкам |
| В. |
прыста́нак |
прыста́нкі |
| Т. |
прыста́нкам |
прыста́нкамі |
| М. |
прыста́нку |
прыста́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыста́нішча
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыста́нішча |
прыста́нішчы |
| Р. |
прыста́нішча |
прыста́нішч прыста́нішчаў |
| Д. |
прыста́нішчу |
прыста́нішчам |
| В. |
прыста́нішча |
прыста́нішчы |
| Т. |
прыста́нішчам |
прыста́нішчамі |
| М. |
прыста́нішчы |
прыста́нішчах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.