прыпа́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпа́раны |
прыпа́раная |
прыпа́ранае |
прыпа́раныя |
| Р. |
прыпа́ранага |
прыпа́ранай прыпа́ранае |
прыпа́ранага |
прыпа́раных |
| Д. |
прыпа́ранаму |
прыпа́ранай |
прыпа́ранаму |
прыпа́раным |
| В. |
прыпа́раны (неадуш.) прыпа́ранага (адуш.) |
прыпа́раную |
прыпа́ранае |
прыпа́раныя (неадуш.) прыпа́раных (адуш.) |
| Т. |
прыпа́раным |
прыпа́ранай прыпа́ранаю |
прыпа́раным |
прыпа́ранымі |
| М. |
прыпа́раным |
прыпа́ранай |
прыпа́раным |
прыпа́раных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпа́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпа́раны |
прыпа́раная |
прыпа́ранае |
прыпа́раныя |
| Р. |
прыпа́ранага |
прыпа́ранай прыпа́ранае |
прыпа́ранага |
прыпа́раных |
| Д. |
прыпа́ранаму |
прыпа́ранай |
прыпа́ранаму |
прыпа́раным |
| В. |
прыпа́раны (неадуш.) прыпа́ранага (адуш.) |
прыпа́раную |
прыпа́ранае |
прыпа́раныя (неадуш.) прыпа́раных (адуш.) |
| Т. |
прыпа́раным |
прыпа́ранай прыпа́ранаю |
прыпа́раным |
прыпа́ранымі |
| М. |
прыпа́раным |
прыпа́ранай |
прыпа́раным |
прыпа́раных |
Кароткая форма: прыпа́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпа́рачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпа́рачка |
прыпа́рачкі |
| Р. |
прыпа́рачкі |
прыпа́рачак |
| Д. |
прыпа́рачцы |
прыпа́рачкам |
| В. |
прыпа́рачку |
прыпа́рачкі |
| Т. |
прыпа́рачкай прыпа́рачкаю |
прыпа́рачкамі |
| М. |
прыпа́рачцы |
прыпа́рачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпа́рачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпа́рачны |
прыпа́рачная |
прыпа́рачнае |
прыпа́рачныя |
| Р. |
прыпа́рачнага |
прыпа́рачнай прыпа́рачнае |
прыпа́рачнага |
прыпа́рачных |
| Д. |
прыпа́рачнаму |
прыпа́рачнай |
прыпа́рачнаму |
прыпа́рачным |
| В. |
прыпа́рачны (неадуш.) прыпа́рачнага (адуш.) |
прыпа́рачную |
прыпа́рачнае |
прыпа́рачныя (неадуш.) прыпа́рачных (адуш.) |
| Т. |
прыпа́рачным |
прыпа́рачнай прыпа́рачнаю |
прыпа́рачным |
прыпа́рачнымі |
| М. |
прыпа́рачным |
прыпа́рачнай |
прыпа́рачным |
прыпа́рачных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
прыпа́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыпа́рванне |
| Р. |
прыпа́рвання |
| Д. |
прыпа́рванню |
| В. |
прыпа́рванне |
| Т. |
прыпа́рваннем |
| М. |
прыпа́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыпа́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыпа́рваецца |
прыпа́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпа́рваўся |
прыпа́рваліся |
| ж. |
прыпа́рвалася |
| н. |
прыпа́рвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпа́рваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпа́рваю |
прыпа́рваем |
| 2-я ас. |
прыпа́рваеш |
прыпа́рваеце |
| 3-я ас. |
прыпа́рвае |
прыпа́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпа́рваў |
прыпа́рвалі |
| ж. |
прыпа́рвала |
| н. |
прыпа́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпа́рвай |
прыпа́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпа́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыпа́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпа́рка |
прыпа́ркі |
| Р. |
прыпа́ркі |
прыпа́рак |
| Д. |
прыпа́рцы |
прыпа́ркам |
| В. |
прыпа́рку |
прыпа́ркі |
| Т. |
прыпа́ркай прыпа́ркаю |
прыпа́ркамі |
| М. |
прыпа́рцы |
прыпа́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпаркава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпаркава́ны |
прыпаркава́ная |
прыпаркава́нае |
прыпаркава́ныя |
| Р. |
прыпаркава́нага |
прыпаркава́най прыпаркава́нае |
прыпаркава́нага |
прыпаркава́ных |
| Д. |
прыпаркава́наму |
прыпаркава́най |
прыпаркава́наму |
прыпаркава́ным |
| В. |
прыпаркава́ны (неадуш.) прыпаркава́нага (адуш.) |
прыпаркава́ную |
прыпаркава́нае |
прыпаркава́ныя (неадуш.) прыпаркава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыпаркава́ным |
прыпаркава́най прыпаркава́наю |
прыпаркава́ным |
прыпаркава́нымі |
| М. |
прыпаркава́ным |
прыпаркава́най |
прыпаркава́ным |
прыпаркава́ных |
Кароткая форма: прыпаркава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.