прыпаміна́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпаміна́юся |
прыпаміна́емся |
| 2-я ас. |
прыпаміна́ешся |
прыпаміна́ецеся |
| 3-я ас. |
прыпаміна́ецца |
прыпаміна́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпаміна́ўся |
прыпаміна́ліся |
| ж. |
прыпаміна́лася |
| н. |
прыпаміна́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпаміна́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпаміна́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпаміна́ю |
прыпаміна́ем |
| 2-я ас. |
прыпаміна́еш |
прыпаміна́еце |
| 3-я ас. |
прыпаміна́е |
прыпаміна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпаміна́ў |
прыпаміна́лі |
| ж. |
прыпаміна́ла |
| н. |
прыпаміна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпаміна́й |
прыпаміна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпаміна́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпамяну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпамяну́ся |
прыпамянё́мся |
| 2-я ас. |
прыпамяне́шся |
прыпаменяце́ся |
| 3-я ас. |
прыпамяне́цца |
прыпамяну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
прыпамяну́ўся |
прыпамяну́ліся |
| ж. |
прыпамяну́лася |
| н. |
прыпамяну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпамяні́ся |
прыпамяні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпамяну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпамяну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпамяну́ |
прыпамянё́м |
| 2-я ас. |
прыпамяне́ш |
прыпамяняце́ |
| 3-я ас. |
прыпамяне́ |
прыпамяну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпамяну́ў |
прыпамяну́лі |
| ж. |
прыпамяну́ла |
| н. |
прыпамяну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпамяні́ |
прыпамяні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпамяну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпа́мятаваць
‘прыпомніць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпа́мятую |
прыпа́мятуем |
| 2-я ас. |
прыпа́мятуеш |
прыпа́мятуеце |
| 3-я ас. |
прыпа́мятуе |
прыпа́мятуюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпа́мятаваў |
прыпа́мятавалі |
| ж. |
прыпа́мятавала |
| н. |
прыпа́мятавала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпа́мятуй |
прыпа́мятуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпа́мятаваўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпа́мятаць
‘прыпомніць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпа́мятаю |
прыпа́мятаем |
| 2-я ас. |
прыпа́мятаеш |
прыпа́мятаеце |
| 3-я ас. |
прыпа́мятае |
прыпа́мятаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпа́мятаў |
прыпа́мяталі |
| ж. |
прыпа́мятала |
| н. |
прыпа́мятала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпа́мятай |
прыпа́мятайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпа́мятаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпа́мятка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпа́мятка |
прыпа́мяткі |
| Р. |
прыпа́мяткі |
прыпа́мятак |
| Д. |
прыпа́мятцы |
прыпа́мяткам |
| В. |
прыпа́мятку |
прыпа́мяткі |
| Т. |
прыпа́мяткай прыпа́мяткаю |
прыпа́мяткамі |
| М. |
прыпа́мятцы |
прыпа́мятках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пры́пар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пры́пар |
пры́пары |
| Р. |
пры́пару |
пры́параў |
| Д. |
пры́пару |
пры́парам |
| В. |
пры́пар |
пры́пары |
| Т. |
пры́парам |
пры́парамі |
| М. |
пры́пары |
пры́парах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпа́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыпа́р |
| Р. |
прыпа́ру |
| Д. |
прыпа́ру |
| В. |
прыпа́р |
| Т. |
прыпа́рам |
| М. |
прыпа́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.