прыпазва́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыпазва́нне |
| Р. |
прыпазва́ння |
| Д. |
прыпазва́нню |
| В. |
прыпазва́нне |
| Т. |
прыпазва́ннем |
| М. |
прыпазва́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпазва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпазва́ны |
прыпазва́ная |
прыпазва́нае |
прыпазва́ныя |
| Р. |
прыпазва́нага |
прыпазва́най прыпазва́нае |
прыпазва́нага |
прыпазва́ных |
| Д. |
прыпазва́наму |
прыпазва́най |
прыпазва́наму |
прыпазва́ным |
| В. |
прыпазва́ны (неадуш.) прыпазва́нага (адуш.) |
прыпазва́ную |
прыпазва́нае |
прыпазва́ныя (неадуш.) прыпазва́ных (адуш.) |
| Т. |
прыпазва́ным |
прыпазва́най прыпазва́наю |
прыпазва́ным |
прыпазва́нымі |
| М. |
прыпазва́ным |
прыпазва́най |
прыпазва́ным |
прыпазва́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпазва́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпазаву́ |
прыпазавё́м |
| 2-я ас. |
прыпазаве́ш |
прыпазавяце́ |
| 3-я ас. |
прыпазаве́ |
прыпазаву́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпазва́ў |
прыпазва́лі |
| ж. |
прыпазва́ла |
| н. |
прыпазва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпазаві́ |
прыпазаві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпазва́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпа́зіць
‘выклікаць каго-небудзь у дарадцы, суадказчыкі’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпа́жу |
прыпа́зім |
| 2-я ас. |
прыпа́зіш |
прыпа́зіце |
| 3-я ас. |
прыпа́зіць |
прыпа́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпа́зіў |
прыпа́зілі |
| ж. |
прыпа́зіла |
| н. |
прыпа́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпа́зь |
прыпа́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпа́зіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пры́пазна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| пры́пазна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыпазнава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпазнаю́ |
прыпазнаё́м |
| 2-я ас. |
прыпазнае́ш |
прыпазнаяце́ |
| 3-я ас. |
прыпазнае́ |
прыпазнаю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпазнава́ў |
прыпазнава́лі |
| ж. |
прыпазнава́ла |
| н. |
прыпазнава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпазнава́й |
прыпазнава́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпазнаючы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпазна́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпазна́ю |
прыпазна́ем |
| 2-я ас. |
прыпазна́еш |
прыпазна́еце |
| 3-я ас. |
прыпазна́е |
прыпазна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпазна́ў |
прыпазна́лі |
| ж. |
прыпазна́ла |
| н. |
прыпазна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпазна́й |
прыпазна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыпазна́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.