прыпадабня́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпадабня́ю |
прыпадабня́ем |
| 2-я ас. |
прыпадабня́еш |
прыпадабня́еце |
| 3-я ас. |
прыпадабня́е |
прыпадабня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпадабня́ў |
прыпадабня́лі |
| ж. |
прыпадабня́ла |
| н. |
прыпадабня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпадабня́й |
прыпадабня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпадабня́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпа́дак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпа́дак |
прыпа́дкі |
| Р. |
прыпа́дку |
прыпа́дкаў |
| Д. |
прыпа́дку |
прыпа́дкам |
| В. |
прыпа́дак |
прыпа́дкі |
| Т. |
прыпа́дкам |
прыпа́дкамі |
| М. |
прыпа́дку |
прыпа́дках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпада́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыпада́нне |
прыпада́нні |
| Р. |
прыпада́ння |
прыпада́нняў |
| Д. |
прыпада́нню |
прыпада́нням |
| В. |
прыпада́нне |
прыпада́нні |
| Т. |
прыпада́ннем |
прыпада́ннямі |
| М. |
прыпада́нні |
прыпада́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыпада́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпада́ю |
прыпада́ем |
| 2-я ас. |
прыпада́еш |
прыпада́еце |
| 3-я ас. |
прыпада́е |
прыпада́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпада́ў |
прыпада́лі |
| ж. |
прыпада́ла |
| н. |
прыпада́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпада́й |
прыпада́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпада́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпа́дачная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
прыпа́дачная |
прыпа́дачныя |
| Р. |
прыпа́дачнай |
прыпа́дачных |
| Д. |
прыпа́дачнай |
прыпа́дачным |
| В. |
прыпа́дачную |
прыпа́дачных |
| Т. |
прыпа́дачнай прыпа́дачнаю |
прыпа́дачнымі |
| М. |
прыпа́дачнай |
прыпа́дачных |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
прыпа́дачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыпа́дачны |
прыпа́дачная |
прыпа́дачнае |
прыпа́дачныя |
| Р. |
прыпа́дачнага |
прыпа́дачнай прыпа́дачнае |
прыпа́дачнага |
прыпа́дачных |
| Д. |
прыпа́дачнаму |
прыпа́дачнай |
прыпа́дачнаму |
прыпа́дачным |
| В. |
прыпа́дачны (неадуш.) прыпа́дачнага (адуш.) |
прыпа́дачную |
прыпа́дачнае |
прыпа́дачныя (неадуш.) прыпа́дачных (адуш.) |
| Т. |
прыпа́дачным |
прыпа́дачнай прыпа́дачнаю |
прыпа́дачным |
прыпа́дачнымі |
| М. |
прыпа́дачным |
прыпа́дачнай |
прыпа́дачным |
прыпа́дачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпа́дачны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
прыпа́дачны |
прыпа́дачныя |
| Р. |
прыпа́дачнага |
прыпа́дачных |
| Д. |
прыпа́дачнаму |
прыпа́дачным |
| В. |
прыпа́дачнага |
прыпа́дачных |
| Т. |
прыпа́дачным |
прыпа́дачнымі |
| М. |
прыпа́дачным |
прыпа́дачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыпа́дваць
‘прыкульгваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыпа́дваю |
прыпа́дваем |
| 2-я ас. |
прыпа́дваеш |
прыпа́дваеце |
| 3-я ас. |
прыпа́двае |
прыпа́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыпа́дваў |
прыпа́двалі |
| ж. |
прыпа́двала |
| н. |
прыпа́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыпа́двай |
прыпа́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыпа́дваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.