прыма́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прыма́т | прыма́ты | |
| прыма́та | прыма́таў | |
| прыма́ту | прыма́там | |
| прыма́та | прыма́таў | |
| прыма́там | прыма́тамі | |
| прыма́це | прыма́тах |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнніпрыма́т
‘перавага; першаснасць’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прыма́т | |
| прыма́ту | |
| прыма́ту | |
| прыма́т | |
| прыма́там | |
| прыма́це |
Крыніцы:
прыматалагі́чны
прыметнік, адносны
| прыматалагі́чны | прыматалагі́чная | прыматалагі́чнае | прыматалагі́чныя | |
| прыматалагі́чнага | прыматалагі́чнай прыматалагі́чнае |
прыматалагі́чнага | прыматалагі́чных | |
| прыматалагі́чнаму | прыматалагі́чнай | прыматалагі́чнаму | прыматалагі́чным | |
| прыматалагі́чны ( прыматалагі́чнага ( |
прыматалагі́чную | прыматалагі́чнае | прыматалагі́чныя ( прыматалагі́чных ( |
|
| прыматалагі́чным | прыматалагі́чнай прыматалагі́чнаю |
прыматалагі́чным | прыматалагі́чнымі | |
| прыматалагі́чным | прыматалагі́чнай | прыматалагі́чным | прыматалагі́чных | |
Крыніцы:
прыматало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прыматало́гія | |
| прыматало́гіі | |
| прыматало́гіі | |
| прыматало́гію | |
| прыматало́гіяй прыматало́гіяю |
|
| прыматало́гіі |
Крыніцы:
прымата́ны
прыметнік, адносны
| прымата́ны | прымата́ная | прымата́нае | прымата́ныя | |
| прымата́нага | прымата́най прымата́нае |
прымата́нага | прымата́ных | |
| прымата́наму | прымата́най | прымата́наму | прымата́ным | |
| прымата́ны ( прымата́нага ( |
прымата́ную | прымата́нае | прымата́ныя ( прымата́ных ( |
|
| прымата́ным | прымата́най прымата́наю |
прымата́ным | прымата́нымі | |
| прымата́ным | прымата́най | прымата́ным | прымата́ных | |
Крыніцы:
прымата́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| прымата́ны | прымата́ная | прымата́нае | прымата́ныя | |
| прымата́нага | прымата́най прымата́нае |
прымата́нага | прымата́ных | |
| прымата́наму | прымата́най | прымата́наму | прымата́ным | |
| прымата́ны ( прымата́нага ( |
прымата́ную | прымата́нае | прымата́ныя ( прымата́ных ( |
|
| прымата́ным | прымата́най прымата́наю |
прымата́ным | прымата́нымі | |
| прымата́ным | прымата́най | прымата́ным | прымата́ных | |
Кароткая форма: прымата́на.
Крыніцы:
прымата́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| прымата́ю | прымата́ем | |
| прымата́еш | прымата́еце | |
| прымата́е | прымата́юць | |
| Прошлы час | ||
| прымата́ў | прымата́лі | |
| прымата́ла | ||
| прымата́ла | ||
| Загадны лад | ||
| прымата́й | прымата́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| прымата́ўшы | ||
Крыніцы:
прымато́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прымато́лаг | прымато́лагі | |
| прымато́лага | прымато́лагаў | |
| прымато́лагу | прымато́лагам | |
| прымато́лага | прымато́лагаў | |
| прымато́лагам | прымато́лагамі | |
| прымато́лагу | прымато́лагах |
Крыніцы:
пры́маўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| пры́маўка | пры́маўкі | |
| пры́маўкі | пры́мавак | |
| пры́маўцы | пры́маўкам | |
| пры́маўку | пры́маўкі | |
| пры́маўкай пры́маўкаю |
пры́маўкамі | |
| пры́маўцы | пры́маўках |
Крыніцы:
пры́маўкавы
прыметнік, адносны
| пры́маўкавы | пры́маўкавая | пры́маўкавае | пры́маўкавыя | |
| пры́маўкавага | пры́маўкавай пры́маўкавае |
пры́маўкавага | пры́маўкавых | |
| пры́маўкаваму | пры́маўкавай | пры́маўкаваму | пры́маўкавым | |
| пры́маўкавы ( пры́маўкавага ( |
пры́маўкавую | пры́маўкавае | пры́маўкавыя ( пры́маўкавых ( |
|
| пры́маўкавым | пры́маўкавай пры́маўкаваю |
пры́маўкавым | пры́маўкавымі | |
| пры́маўкавым | пры́маўкавай | пры́маўкавым | пры́маўкавых | |
Крыніцы: