Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Прылу́кі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прылу́кі
Р. Прылу́к
Прылу́каў
Д. Прылу́кам
В. Прылу́кі
Т. Прылу́камі
М. Прылу́ках

прылуне́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прылуне́лы прылуне́лая прылуне́лае прылуне́лыя
Р. прылуне́лага прылуне́лай
прылуне́лае		 прылуне́лага прылуне́лых
Д. прылуне́ламу прылуне́лай прылуне́ламу прылуне́лым
В. прылуне́лы (неадуш.)
прылуне́лага (адуш.)		 прылуне́лую прылуне́лае прылуне́лыя (неадуш.)
прылуне́лых (адуш.)
Т. прылуне́лым прылуне́лай
прылуне́лаю		 прылуне́лым прылуне́лымі
М. прылуне́лым прылуне́лай прылуне́лым прылуне́лых

Крыніцы: piskunou2012.

прылуне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прылуне́нне
Р. прылуне́ння
Д. прылуне́нню
В. прылуне́нне
Т. прылуне́ннем
М. прылуне́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прылуне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прылуне́ю прылуне́ем
2-я ас. прылуне́еш прылуне́еце
3-я ас. прылуне́е прылуне́юць
Прошлы час
м. прылуне́ў прылуне́лі
ж. прылуне́ла
н. прылуне́ла
Загадны лад
2-я ас. прылуне́й прылуне́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прылуне́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прылуні́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прылуню́ся прылуні́мся
2-я ас. прылуні́шся прылуніце́ся
3-я ас. прылуні́цца прылуня́цца
Прошлы час
м. прылуні́ўся прылуні́ліся
ж. прылуні́лася
н. прылуні́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час прылуні́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прылуні́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прылуню́ прылуні́м
2-я ас. прылуні́ш прылуніце́
3-я ас. прылуні́ць прылуня́ць
Прошлы час
м. прылуні́ў прылуні́лі
ж. прылуні́ла
н. прылуні́ла
Загадны лад
2-я ас. прылуні́ прылуні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прылуні́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прылуня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прылуня́юся прылуня́емся
2-я ас. прылуня́ешся прылуня́ецеся
3-я ас. прылуня́ецца прылуня́юцца
Прошлы час
м. прылуня́ўся прылуня́ліся
ж. прылуня́лася
н. прылуня́лася
Загадны лад
2-я ас. прылуня́йся прылуня́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час прылуня́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прылуня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прылуня́ю прылуня́ем
2-я ас. прылуня́еш прылуня́еце
3-я ас. прылуня́е прылуня́юць
Прошлы час
м. прылуня́ў прылуня́лі
ж. прылуня́ла
н. прылуня́ла
Загадны лад
2-я ас. прылуня́й прылуня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прылуня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прылу́чанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прылу́чанасць
Р. прылу́чанасці
Д. прылу́чанасці
В. прылу́чанасць
Т. прылу́чанасцю
М. прылу́чанасці

Крыніцы: piskunou2012.

прылу́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прылу́чаны прылу́чаная прылу́чанае прылу́чаныя
Р. прылу́чанага прылу́чанай
прылу́чанае		 прылу́чанага прылу́чаных
Д. прылу́чанаму прылу́чанай прылу́чанаму прылу́чаным
В. прылу́чаны (неадуш.)
прылу́чанага (адуш.)		 прылу́чаную прылу́чанае прылу́чаныя (неадуш.)
прылу́чаных (адуш.)
Т. прылу́чаным прылу́чанай
прылу́чанаю		 прылу́чаным прылу́чанымі
М. прылу́чаным прылу́чанай прылу́чаным прылу́чаных

Крыніцы: piskunou2012.