прыкле́нчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкле́нчаны |
прыкле́нчаная |
прыкле́нчанае |
прыкле́нчаныя |
| Р. |
прыкле́нчанага |
прыкле́нчанай прыкле́нчанае |
прыкле́нчанага |
прыкле́нчаных |
| Д. |
прыкле́нчанаму |
прыкле́нчанай |
прыкле́нчанаму |
прыкле́нчаным |
| В. |
прыкле́нчаны (неадуш.) прыкле́нчанага (адуш.) |
прыкле́нчаную |
прыкле́нчанае |
прыкле́нчаныя (неадуш.) прыкле́нчаных (адуш.) |
| Т. |
прыкле́нчаным |
прыкле́нчанай прыкле́нчанаю |
прыкле́нчаным |
прыкле́нчанымі |
| М. |
прыкле́нчаным |
прыкле́нчанай |
прыкле́нчаным |
прыкле́нчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкле́нчваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкле́нчваю |
прыкле́нчваем |
| 2-я ас. |
прыкле́нчваеш |
прыкле́нчваеце |
| 3-я ас. |
прыкле́нчвае |
прыкле́нчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкле́нчваў |
прыкле́нчвалі |
| ж. |
прыкле́нчвала |
| н. |
прыкле́нчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкле́нчвай |
прыкле́нчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкле́нчваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
прыкле́нчыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкле́нчу |
прыкле́нчым |
| 2-я ас. |
прыкле́нчыш |
прыкле́нчыце |
| 3-я ас. |
прыкле́нчыць |
прыкле́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкле́нчыў |
прыкле́нчылі |
| ж. |
прыкле́нчыла |
| н. |
прыкле́нчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкле́нчы |
прыкле́нчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкле́нчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пры́клеп
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пры́клеп |
| Р. |
пры́клепу |
| Д. |
пры́клепу |
| В. |
пры́клеп |
| Т. |
пры́клепам |
| М. |
пры́клепе |
Крыніцы:
krapivabr2012.
прыкле́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкле́плены |
прыкле́пленая |
прыкле́пленае |
прыкле́пленыя |
| Р. |
прыкле́пленага |
прыкле́пленай прыкле́пленае |
прыкле́пленага |
прыкле́пленых |
| Д. |
прыкле́пленаму |
прыкле́пленай |
прыкле́пленаму |
прыкле́пленым |
| В. |
прыкле́плены (неадуш.) прыкле́пленага (адуш.) |
прыкле́пленую |
прыкле́пленае |
прыкле́пленыя (неадуш.) прыкле́пленых (адуш.) |
| Т. |
прыкле́пленым |
прыкле́пленай прыкле́пленаю |
прыкле́пленым |
прыкле́пленымі |
| М. |
прыкле́пленым |
прыкле́пленай |
прыкле́пленым |
прыкле́пленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкле́так
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыкле́так |
прыкле́ткі |
| Р. |
прыкле́тка |
прыкле́ткаў |
| Д. |
прыкле́тку |
прыкле́ткам |
| В. |
прыкле́так |
прыкле́ткі |
| Т. |
прыкле́ткам |
прыкле́ткамі |
| М. |
прыкле́тку |
прыкле́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
прыкле́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыкле́тнік |
прыкле́тнікі |
| Р. |
прыкле́тніка |
прыкле́тнікаў |
| Д. |
прыкле́тніку |
прыкле́тнікам |
| В. |
прыкле́тнік |
прыкле́тнікі |
| Т. |
прыкле́тнікам |
прыкле́тнікамі |
| М. |
прыкле́тніку |
прыкле́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкле́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыкле́цце |
прыкле́цці |
| Р. |
прыкле́цця |
прыкле́ццяў |
| Д. |
прыкле́ццю |
прыкле́ццям |
| В. |
прыкле́цце |
прыкле́цці |
| Т. |
прыкле́ццем |
прыкле́ццямі |
| М. |
прыкле́цці |
прыкле́ццях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.