спо́равы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спо́равы |
спо́равая |
спо́равае |
спо́равыя |
| Р. |
спо́равага |
спо́равай
спо́равае |
спо́равага |
спо́равых |
| Д. |
спо́раваму |
спо́равай |
спо́раваму |
спо́равым |
| В. |
спо́равы (неадуш.)
спо́равага (адуш.) |
спо́равую |
спо́равае |
спо́равыя (неадуш.)
спо́равых (адуш.) |
| Т. |
спо́равым |
спо́равай
спо́раваю |
спо́равым |
спо́равымі |
| М. |
спо́равым |
спо́равай |
спо́равым |
спо́равых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спо́равыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
спо́равыя |
| Р. |
спо́равых |
| Д. |
спо́равым |
| В. |
спо́равыя |
| Т. |
спо́равымі |
| М. |
спо́равых |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
спорагене́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спорагене́з |
| Р. |
спорагене́зу |
| Д. |
спорагене́зу |
| В. |
спорагене́з |
| Т. |
спорагене́зам |
| М. |
спорагене́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́рак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спо́рак |
спо́ркі |
| Р. |
спо́рка |
спо́ркаў |
| Д. |
спо́рку |
спо́ркам |
| В. |
спо́рак |
спо́ркі |
| Т. |
спо́ркам |
спо́ркамі |
| М. |
спо́рку |
спо́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
споралі́сцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
споралі́сцік |
споралі́сцікі |
| Р. |
споралі́сціка |
споралі́сцікаў |
| Д. |
споралі́сціку |
споралі́сцікам |
| В. |
споралі́сцік |
споралі́сцікі |
| Т. |
споралі́сцікам |
споралі́сцікамі |
| М. |
споралі́сціку |
споралі́сціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
споранашэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
споранашэ́нне |
| Р. |
споранашэ́ння |
| Д. |
споранашэ́нню |
| В. |
споранашэ́нне |
| Т. |
споранашэ́ннем |
| М. |
споранашэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
споратрыхо́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
споратрыхо́з |
споратрыхо́зы |
| Р. |
споратрыхо́зу |
споратрыхо́заў |
| Д. |
споратрыхо́зу |
споратрыхо́зам |
| В. |
споратрыхо́з |
споратрыхо́зы |
| Т. |
споратрыхо́зам |
споратрыхо́замі |
| М. |
споратрыхо́зе |
споратрыхо́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́раты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спо́раты |
спо́ратая |
спо́ратае |
спо́ратыя |
| Р. |
спо́ратага |
спо́ратай
спо́ратае |
спо́ратага |
спо́ратых |
| Д. |
спо́ратаму |
спо́ратай |
спо́ратаму |
спо́ратым |
| В. |
спо́раты (неадуш.)
спо́ратага (адуш.) |
спо́ратую |
спо́ратае |
спо́ратыя (неадуш.)
спо́ратых (адуш.) |
| Т. |
спо́ратым |
спо́ратай
спо́ратаю |
спо́ратым |
спо́ратымі |
| М. |
спо́ратым |
спо́ратай |
спо́ратым |
спо́ратых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спо́раты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спо́раты |
спо́ратая |
спо́ратае |
спо́ратыя |
| Р. |
спо́ратага |
спо́ратай
спо́ратае |
спо́ратага |
спо́ратых |
| Д. |
спо́ратаму |
спо́ратай |
спо́ратаму |
спо́ратым |
| В. |
спо́раты (неадуш.)
спо́ратага (адуш.) |
спо́ратую |
спо́ратае |
спо́ратыя (неадуш.)
спо́ратых (адуш.) |
| Т. |
спо́ратым |
спо́ратай
спо́ратаю |
спо́ратым |
спо́ратымі |
| М. |
спо́ратым |
спо́ратай |
спо́ратым |
спо́ратых |
Кароткая форма: спо́рата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.