прахо́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прахо́дны |
прахо́дная |
прахо́днае |
прахо́дныя |
| Р. |
прахо́днага |
прахо́днай прахо́днае |
прахо́днага |
прахо́дных |
| Д. |
прахо́днаму |
прахо́днай |
прахо́днаму |
прахо́дным |
| В. |
прахо́дны (неадуш.) прахо́днага (адуш.) |
прахо́дную |
прахо́днае |
прахо́дныя (неадуш.) прахо́дных (адуш.) |
| Т. |
прахо́дным |
прахо́днай прахо́днаю |
прахо́дным |
прахо́днымі |
| М. |
прахо́дным |
прахо́днай |
прахо́дным |
прахо́дных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прахо́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прахо́дчы |
прахо́дчая |
прахо́дчае |
прахо́дчыя |
| Р. |
прахо́дчага |
прахо́дчай прахо́дчае |
прахо́дчага |
прахо́дчых |
| Д. |
прахо́дчаму |
прахо́дчай |
прахо́дчаму |
прахо́дчым |
| В. |
прахо́дчы (неадуш.) прахо́дчага (адуш.) |
прахо́дчую |
прахо́дчае |
прахо́дчыя (неадуш.) прахо́дчых (адуш.) |
| Т. |
прахо́дчым |
прахо́дчай прахо́дчаю |
прахо́дчым |
прахо́дчымі |
| М. |
прахо́дчым |
прахо́дчай |
прахо́дчым |
прахо́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прахо́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прахо́дчык |
прахо́дчыкі |
| Р. |
прахо́дчыка |
прахо́дчыкаў |
| Д. |
прахо́дчыку |
прахо́дчыкам |
| В. |
прахо́дчыка |
прахо́дчыкаў |
| Т. |
прахо́дчыкам |
прахо́дчыкамі |
| М. |
прахо́дчыку |
прахо́дчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прахо́дчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прахо́дчыца |
прахо́дчыцы |
| Р. |
прахо́дчыцы |
прахо́дчыц |
| Д. |
прахо́дчыцы |
прахо́дчыцам |
| В. |
прахо́дчыцу |
прахо́дчыц |
| Т. |
прахо́дчыцай прахо́дчыцаю |
прахо́дчыцамі |
| М. |
прахо́дчыцы |
прахо́дчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
Прахо́ды
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Прахо́ды |
| Р. |
Прахо́д Прахо́даў |
| Д. |
Прахо́дам |
| В. |
Прахо́ды |
| Т. |
Прахо́дамі |
| М. |
Прахо́дах |
прахо́жы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прахо́жы |
прахо́жая |
прахо́жае |
прахо́жыя |
| Р. |
прахо́жага |
прахо́жай прахо́жае |
прахо́жага |
прахо́жых |
| Д. |
прахо́жаму |
прахо́жай |
прахо́жаму |
прахо́жым |
| В. |
прахо́жы (неадуш.) прахо́жага (адуш.) |
прахо́жую |
прахо́жае |
прахо́жыя (неадуш.) прахо́жых (адуш.) |
| Т. |
прахо́жым |
прахо́жай прахо́жаю |
прахо́жым |
прахо́жымі |
| М. |
прахо́жым |
прахо́жай |
прахо́жым |
прахо́жых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прахо́жы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
- |
| Н. |
прахо́жы |
прахо́жая |
прахо́жыя |
| Р. |
прахо́жага |
прахо́жай |
прахо́жых |
| Д. |
прахо́жаму |
прахо́жай |
прахо́жым |
| В. |
прахо́жага |
прахо́жую |
прахо́жых |
| Т. |
прахо́жым |
прахо́жай прахо́жаю |
прахо́жымі |
| М. |
прахо́жым |
прахо́жай |
прахо́жых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прахо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прахо́н |
прахо́ны |
| Р. |
прахо́ну |
прахо́наў |
| Д. |
прахо́ну |
прахо́нам |
| В. |
прахо́н |
прахо́ны |
| Т. |
прахо́нам |
прахо́намі |
| М. |
прахо́не |
прахо́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.