Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

васко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. васко́вы васко́вая васко́вае васко́выя
Р. васко́вага васко́вай
васко́вае		 васко́вага васко́вых
Д. васко́ваму васко́вай васко́ваму васко́вым
В. васко́вы (неадуш.)
васко́вага (адуш.)		 васко́вую васко́вае васко́выя (неадуш.)
васко́вых (адуш.)
Т. васко́вым васко́вай
васко́ваю		 васко́вым васко́вымі
М. васко́вым васко́вай васко́вым васко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

васко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. васко́ўка васко́ўкі
Р. васко́ўкі васко́вак
Д. васко́ўцы васко́ўкам
В. васко́ўку васко́ўкі
Т. васко́ўкай
васко́ўкаю		 васко́ўкамі
М. васко́ўцы васко́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

васко́ўнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. васко́ўнік
Р. васко́ўніку
Д. васко́ўніку
В. васко́ўнік
Т. васко́ўнікам
М. васко́ўніку

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

васко́ўнікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. васко́ўнікавы васко́ўнікавая васко́ўнікавае васко́ўнікавыя
Р. васко́ўнікавага васко́ўнікавай
васко́ўнікавае		 васко́ўнікавага васко́ўнікавых
Д. васко́ўнікаваму васко́ўнікавай васко́ўнікаваму васко́ўнікавым
В. васко́ўнікавы (неадуш.)
васко́ўнікавага (адуш.)		 васко́ўнікавую васко́ўнікавае васко́ўнікавыя (неадуш.)
васко́ўнікавых (адуш.)
Т. васко́ўнікавым васко́ўнікавай
васко́ўнікаваю		 васко́ўнікавым васко́ўнікавымі
М. васко́ўнікавым васко́ўнікавай васко́ўнікавым васко́ўнікавых

Крыніцы: piskunou2012.

васко́ўнікавыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. васко́ўнікавыя
Р. васко́ўнікавых
Д. васко́ўнікавым
В. васко́ўнікавыя
Т. васко́ўнікавымі
М. васко́ўнікавых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

васко́ўніца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. васко́ўніца
Р. васко́ўніцы
Д. васко́ўніцы
В. васко́ўніцу
Т. васко́ўніцай
васко́ўніцаю
М. васко́ўніцы

Крыніцы: piskunou2012.

Васкрасе́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Васкрасе́нка
Р. Васкрасе́нкі
Д. Васкрасе́нцы
В. Васкрасе́нку
Т. Васкрасе́нкай
Васкрасе́нкаю
М. Васкрасе́нцы

Васкрасе́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Васкрасе́нцы
Р. Васкрасе́нцаў
Д. Васкрасе́нцам
В. Васкрасе́нцы
Т. Васкрасе́нцамі
М. Васкрасе́нцах

Васкрэ́сенская

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Васкрэ́сенская
Р. Васкрэ́сенскай
Д. Васкрэ́сенскай
В. Васкрэ́сенскую
Т. Васкрэ́сенскай
Васкрэ́сенскаю
М. Васкрэ́сенскай

васкулі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. васкулі́т васкулі́ты
Р. васкулі́ту васкулі́таў
Д. васкулі́ту васкулі́там
В. васкулі́т васкулі́ты
Т. васкулі́там васкулі́тамі
М. васкулі́це васкулі́тах

Крыніцы: piskunou2012.