Пратасе́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пратасе́вічы |
| Р. |
Пратасе́віч Пратасе́вічаў |
| Д. |
Пратасе́вічам |
| В. |
Пратасе́вічы |
| Т. |
Пратасе́вічамі |
| М. |
Пратасе́вічах |
пратасо́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пратасо́ма |
пратасо́мы |
| Р. |
пратасо́мы |
пратасо́м |
| Д. |
пратасо́ме |
пратасо́мам |
| В. |
пратасо́му |
пратасо́мы |
| Т. |
пратасо́май пратасо́маю |
пратасо́мамі |
| М. |
пратасо́ме |
пратасо́мах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Пратасы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Пратасы́ |
| Р. |
Пратасо́ў |
| Д. |
Пратаса́м |
| В. |
Пратасы́ |
| Т. |
Пратаса́мі |
| М. |
Пратаса́х |
пратата́каць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пратата́кае |
пратата́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
пратата́каў |
пратата́калі |
| ж. |
пратата́кала |
| н. |
пратата́кала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пратата́каўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прататро́ф
‘мікраарганізм, які не патрабуе для свайго развіцця гатовых вітамінаў, амінакіслот і г.д.’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прататро́ф |
прататро́фы |
| Р. |
прататро́фа |
прататро́фаў |
| Д. |
прататро́фу |
прататро́фам |
| В. |
прататро́фа |
прататро́фаў |
| Т. |
прататро́фам |
прататро́фамі |
| М. |
прататро́фе |
прататро́фах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прататро́ф
‘мікраарганізм, які не патрабуе для свайго развіцця гатовых вітамінаў, амінакіслот і г.д.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прататро́ф |
прататро́фы |
| Р. |
прататро́фа |
прататро́фаў |
| Д. |
прататро́фу |
прататро́фам |
| В. |
прататро́ф |
прататро́фы |
| Т. |
прататро́фам |
прататро́фамі |
| М. |
прататро́фе |
прататро́фах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прататы́п
‘асоба’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прататы́п |
прататы́пы |
| Р. |
прататы́па |
прататы́паў |
| Д. |
прататы́пу |
прататы́пам |
| В. |
прататы́па |
прататы́паў |
| Т. |
прататы́пам |
прататы́памі |
| М. |
прататы́пе |
прататы́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прататы́п
‘першавобраз, арыгінал’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прататы́п |
прататы́пы |
| Р. |
прататы́па |
прататы́паў |
| Д. |
прататы́пу |
прататы́пам |
| В. |
прататы́п |
прататы́пы |
| Т. |
прататы́пам |
прататы́памі |
| М. |
прататы́пе |
прататы́пах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.