спо́льшчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спо́льшчаны |
спо́льшчаная |
спо́льшчанае |
спо́льшчаныя |
| Р. |
спо́льшчанага |
спо́льшчанай спо́льшчанае |
спо́льшчанага |
спо́льшчаных |
| Д. |
спо́льшчанаму |
спо́льшчанай |
спо́льшчанаму |
спо́льшчаным |
| В. |
спо́льшчаны (неадуш.) спо́льшчанага (адуш.) |
спо́льшчаную |
спо́льшчанае |
спо́льшчаныя (неадуш.) спо́льшчаных (адуш.) |
| Т. |
спо́льшчаным |
спо́льшчанай спо́льшчанаю |
спо́льшчаным |
спо́льшчанымі |
| М. |
спо́льшчаным |
спо́льшчанай |
спо́льшчаным |
спо́льшчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́льшчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спо́льшчванне |
| Р. |
спо́льшчвання |
| Д. |
спо́льшчванню |
| В. |
спо́льшчванне |
| Т. |
спо́льшчваннем |
| М. |
спо́льшчванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́льшчваць
‘паланізаваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спо́льшчваю |
спо́льшчваем |
| 2-я ас. |
спо́льшчваеш |
спо́льшчваеце |
| 3-я ас. |
спо́льшчвае |
спо́льшчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спо́льшчваў |
спо́льшчвалі |
| ж. |
спо́льшчвала |
| н. |
спо́льшчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спо́льшчвай |
спо́льшчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спо́льшчваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́льшчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спо́льшчу |
спо́льшчым |
| 2-я ас. |
спо́льшчыш |
спо́льшчыце |
| 3-я ас. |
спо́льшчыць |
спо́льшчаць |
| Прошлы час |
| м. |
спо́льшчыў |
спо́льшчылі |
| ж. |
спо́льшчыла |
| н. |
спо́льшчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спо́льшчы |
спо́льшчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спо́льшчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́мін
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спо́мін |
спо́міны |
| Р. |
спо́міну |
спо́мінаў |
| Д. |
спо́міну |
спо́мінам |
| В. |
спо́мін |
спо́міны |
| Т. |
спо́мінам |
спо́мінамі |
| М. |
спо́міне |
спо́мінах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́мніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спо́мнюся |
спо́мнімся |
| 2-я ас. |
спо́мнішся |
спо́мніцеся |
| 3-я ас. |
спо́мніцца |
спо́мняцца |
| Прошлы час |
| м. |
спо́мніўся |
спо́мніліся |
| ж. |
спо́мнілася |
| н. |
спо́мнілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спо́мніся |
спо́мніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спо́мніўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спо́мніць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спо́мню |
спо́мнім |
| 2-я ас. |
спо́мніш |
спо́мніце |
| 3-я ас. |
спо́мніць |
спо́мняць |
| Прошлы час |
| м. |
спо́мніў |
спо́мнілі |
| ж. |
спо́мніла |
| н. |
спо́мніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спо́мні |
спо́мніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спо́мніўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спо́мсціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спо́мшчуся |
спо́мсцімся |
| 2-я ас. |
спо́мсцішся |
спо́мсціцеся |
| 3-я ас. |
спо́мсціцца |
спо́мсцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
спо́мсціўся |
спо́мсціліся |
| ж. |
спо́мсцілася |
| н. |
спо́мсцілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спо́мсціся |
спо́мсціцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спо́мсціўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.