прапытко́ўваць
‘вызнаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення (пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапытко́ўваю |
прапытко́ўваем |
| 2-я ас. |
прапытко́ўваеш |
прапытко́ўваеце |
| 3-я ас. |
прапытко́ўвае |
прапытко́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прапытко́ўваў |
прапытко́ўвалі |
| ж. |
прапытко́ўвала |
| н. |
прапытко́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапытко́ўвай |
прапытко́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапытко́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапы́хкаць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапы́хкаю |
прапы́хкаем |
| 2-я ас. |
прапы́хкаеш |
прапы́хкаеце |
| 3-я ас. |
прапы́хкае |
прапы́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
прапы́хкаў |
прапы́хкалі |
| ж. |
прапы́хкала |
| н. |
прапы́хкала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прапы́хкаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапяка́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапяка́нка |
прапяка́нкі |
| Р. |
прапяка́нкі |
прапяка́нак |
| Д. |
прапяка́нцы |
прапяка́нкам |
| В. |
прапяка́нку |
прапяка́нкі |
| Т. |
прапяка́нкай прапяка́нкаю |
прапяка́нкамі |
| М. |
прапяка́нцы |
прапяка́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
прапяка́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапяка́нне |
| Р. |
прапяка́ння |
| Д. |
прапяка́нню |
| В. |
прапяка́нне |
| Т. |
прапяка́ннем |
| М. |
прапяка́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
прапяка́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прапяка́ецца |
прапяка́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
прапяка́ўся |
прапяка́ліся |
| ж. |
прапяка́лася |
| н. |
прапяка́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапяка́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прапяка́ю |
прапяка́ем |
| 2-я ас. |
прапяка́еш |
прапяка́еце |
| 3-я ас. |
прапяка́е |
прапяка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прапяка́ў |
прапяка́лі |
| ж. |
прапяка́ла |
| н. |
прапяка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прапяка́й |
прапяка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прапяка́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прап’я́нстваваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прап’я́нствую |
прап’я́нствуем |
| 2-я ас. |
прап’я́нствуеш |
прап’я́нствуеце |
| 3-я ас. |
прап’я́нствуе |
прап’я́нствуюць |
| Прошлы час |
| м. |
прап’я́нстваваў |
прап’я́нствавалі |
| ж. |
прап’я́нствавала |
| н. |
прап’я́нствавала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прап’я́нстваваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прапясо́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прапясо́чаны |
прапясо́чаная |
прапясо́чанае |
прапясо́чаныя |
| Р. |
прапясо́чанага |
прапясо́чанай прапясо́чанае |
прапясо́чанага |
прапясо́чаных |
| Д. |
прапясо́чанаму |
прапясо́чанай |
прапясо́чанаму |
прапясо́чаным |
| В. |
прапясо́чаны (неадуш.) прапясо́чанага (адуш.) |
прапясо́чаную |
прапясо́чанае |
прапясо́чаныя (неадуш.) прапясо́чаных (адуш.) |
| Т. |
прапясо́чаным |
прапясо́чанай прапясо́чанаю |
прапясо́чаным |
прапясо́чанымі |
| М. |
прапясо́чаным |
прапясо́чанай |
прапясо́чаным |
прапясо́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапясо́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапясо́чванне |
| Р. |
прапясо́чвання |
| Д. |
прапясо́чванню |
| В. |
прапясо́чванне |
| Т. |
прапясо́чваннем |
| М. |
прапясо́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.