Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

суспензі́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	суспензі́ўны	суспензі́ўная	суспензі́ўнае	суспензі́ўныя
Р.	суспензі́ўнага	суспензі́ўнай суспензі́ўнае	суспензі́ўнага	суспензі́ўных
Д.	суспензі́ўнаму	суспензі́ўнай	суспензі́ўнаму	суспензі́ўным
В.	суспензі́ўны (неадуш.) суспензі́ўнага (адуш.)	суспензі́ўную	суспензі́ўнае	суспензі́ўныя (неадуш.) суспензі́ўных (адуш.)
Т.	суспензі́ўным	суспензі́ўнай суспензі́ўнаю	суспензі́ўным	суспензі́ўнымі
М.	суспензі́ўным	суспензі́ўнай	суспензі́ўным	суспензі́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

суспе́нзія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

суспензо́рый

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

суставано́гі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	суставано́гі	суставано́гая	суставано́гае	суставано́гія
Р.	суставано́гага	суставано́гай суставано́гае	суставано́гага	суставано́гіх
Д.	суставано́гаму	суставано́гай	суставано́гаму	суставано́гім
В.	суставано́гі (неадуш.) суставано́гага (адуш.)	суставано́гую	суставано́гае	суставано́гія (неадуш.) суставано́гіх (адуш.)
Т.	суставано́гім	суставано́гай суставано́гаю	суставано́гім	суставано́гімі
М.	суставано́гім	суставано́гай	суставано́гім	суставано́гіх

Крыніцы: piskunou2012.

сустаршыня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	сустаршыня́	сустаршы́ні
Р.	сустаршыні́	сустаршы́нь
Д.	сустаршыні́	сустаршы́ням
В.	сустаршыню́	сустаршы́нь
Т.	сустаршынё́й сустаршынё́ю сустаршынё́м	сустаршы́нямі
М.	сустаршыні́	сустаршы́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

суста́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

суста́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	суста́ўны	суста́ўная	суста́ўнае	суста́ўныя
Р.	суста́ўнага	суста́ўнай суста́ўнае	суста́ўнага	суста́ўных
Д.	суста́ўнаму	суста́ўнай	суста́ўнаму	суста́ўным
В.	суста́ўны (неадуш.) суста́ўнага (адуш.)	суста́ўную	суста́ўнае	суста́ўныя (неадуш.) суста́ўных (адуш.)
Т.	суста́ўным	суста́ўнай суста́ўнаю	суста́ўным	суста́ўнымі
М.	суста́ўным	суста́ўнай	суста́ўным	суста́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

суста́ўчаты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	суста́ўчаты	суста́ўчатая	суста́ўчатае	суста́ўчатыя
Р.	суста́ўчатага	суста́ўчатай суста́ўчатае	суста́ўчатага	суста́ўчатых
Д.	суста́ўчатаму	суста́ўчатай	суста́ўчатаму	суста́ўчатым
В.	суста́ўчаты (неадуш.) суста́ўчатага (адуш.)	суста́ўчатую	суста́ўчатае	суста́ўчатыя (неадуш.) суста́ўчатых (адуш.)
Т.	суста́ўчатым	суста́ўчатай суста́ўчатаю	суста́ўчатым	суста́ўчатымі
М.	суста́ўчатым	суста́ўчатай	суста́ўчатым	суста́ўчатых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

суста́ўчаты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	суста́ўчаты	суста́ўчатая	суста́ўчатае	суста́ўчатыя
Р.	суста́ўчатага	суста́ўчатай суста́ўчатае	суста́ўчатага	суста́ўчатых
Д.	суста́ўчатаму	суста́ўчатай	суста́ўчатаму	суста́ўчатым
В.	суста́ўчаты (неадуш.) суста́ўчатага (адуш.)	суста́ўчатую	суста́ўчатае	суста́ўчатыя (неадуш.) суста́ўчатых (адуш.)
Т.	суста́ўчатым	суста́ўчатай суста́ўчатаю	суста́ўчатым	суста́ўчатымі
М.	суста́ўчатым	суста́ўчатай	суста́ўчатым	суста́ўчатых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сустрака́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum