прало́мны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прало́мны |
прало́мная |
прало́мнае |
прало́мныя |
| Р. |
прало́мнага |
прало́мнай прало́мнае |
прало́мнага |
прало́мных |
| Д. |
прало́мнаму |
прало́мнай |
прало́мнаму |
прало́мным |
| В. |
прало́мны (неадуш.) прало́мнага (адуш.) |
прало́мную |
прало́мнае |
прало́мныя (неадуш.) прало́мных (адуш.) |
| Т. |
прало́мным |
прало́мнай прало́мнаю |
прало́мным |
прало́мнымі |
| М. |
прало́мным |
прало́мнай |
прало́мным |
прало́мных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
прало́паць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прало́пае |
прало́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
прало́паў |
прало́палі |
| ж. |
прало́пала |
| н. |
прало́пала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прало́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прало́тр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прало́тр |
прало́тры |
| Р. |
прало́тра |
прало́траў |
| Д. |
прало́тру |
прало́трам |
| В. |
прало́тра |
прало́траў |
| Т. |
прало́трам |
прало́трамі |
| М. |
прало́тру |
прало́трах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пралуза́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пралуза́ны |
пралуза́ная |
пралуза́нае |
пралуза́ныя |
| Р. |
пралуза́нага |
пралуза́най пралуза́нае |
пралуза́нага |
пралуза́ных |
| Д. |
пралуза́наму |
пралуза́най |
пралуза́наму |
пралуза́ным |
| В. |
пралуза́ны (неадуш.) пралуза́нага (адуш.) |
пралуза́ную |
пралуза́нае |
пралуза́ныя (неадуш.) пралуза́ных (адуш.) |
| Т. |
пралуза́ным |
пралуза́най пралуза́наю |
пралуза́ным |
пралуза́нымі |
| М. |
пралуза́ным |
пралуза́най |
пралуза́ным |
пралуза́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
пралуза́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пралуза́ны |
пралуза́ная |
пралуза́нае |
пралуза́ныя |
| Р. |
пралуза́нага |
пралуза́най пралуза́нае |
пралуза́нага |
пралуза́ных |
| Д. |
пралуза́наму |
пралуза́най |
пралуза́наму |
пралуза́ным |
| В. |
пралуза́ны (неадуш.) пралуза́нага (адуш.) |
пралуза́ную |
пралуза́нае |
пралуза́ныя (неадуш.) пралуза́ных (адуш.) |
| Т. |
пралуза́ным |
пралуза́най пралуза́наю |
пралуза́ным |
пралуза́нымі |
| М. |
пралуза́ным |
пралуза́най |
пралуза́ным |
пралуза́ных |
Кароткая форма: пралуза́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
пралуза́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пралуза́ю |
пралуза́ем |
| 2-я ас. |
пралуза́еш |
пралуза́еце |
| 3-я ас. |
пралуза́е |
пралуза́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пралуза́ў |
пралуза́лі |
| ж. |
пралуза́ла |
| н. |
пралуза́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пралуза́й |
пралуза́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пралуза́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
пралуна́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пралуна́е |
пралуна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пралуна́ў |
пралуна́лі |
| ж. |
пралуна́ла |
| н. |
пралуна́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пралуна́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
пралупі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пралу́піцца |
пралу́пяцца |
| Прошлы час |
| м. |
пралупі́ўся |
пралупі́ліся |
| ж. |
пралупі́лася |
| н. |
пралупі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пралупі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пралупі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пралуплю́ |
пралу́пім |
| 2-я ас. |
пралу́піш |
пралу́піце |
| 3-я ас. |
пралу́піць |
пралу́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
пралупі́ў |
пралупі́лі |
| ж. |
пралупі́ла |
| н. |
пралупі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пралупі́ |
пралупі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пралупі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пралу́плены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пралу́плены |
пралу́пленая |
пралу́пленае |
пралу́пленыя |
| Р. |
пралу́пленага |
пралу́пленай пралу́пленае |
пралу́пленага |
пралу́пленых |
| Д. |
пралу́пленаму |
пралу́пленай |
пралу́пленаму |
пралу́пленым |
| В. |
пралу́плены (неадуш.) пралу́пленага (адуш.) |
пралу́пленую |
пралу́пленае |
пралу́пленыя (неадуш.) пралу́пленых (адуш.) |
| Т. |
пралу́пленым |
пралу́пленай пралу́пленаю |
пралу́пленым |
пралу́пленымі |
| М. |
пралу́пленым |
пралу́пленай |
пралу́пленым |
пралу́пленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.