прадзьмува́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прадзьмува́ны |
прадзьмува́ная |
прадзьмува́нае |
прадзьмува́ныя |
| Р. |
прадзьмува́нага |
прадзьмува́най
прадзьмува́нае |
прадзьмува́нага |
прадзьмува́ных |
| Д. |
прадзьмува́наму |
прадзьмува́най |
прадзьмува́наму |
прадзьмува́ным |
| В. |
прадзьмува́ны (неадуш.)
прадзьмува́нага (адуш.) |
прадзьмува́ную |
прадзьмува́нае |
прадзьмува́ныя (неадуш.)
прадзьмува́ных (адуш.) |
| Т. |
прадзьмува́ным |
прадзьмува́най
прадзьмува́наю |
прадзьмува́ным |
прадзьмува́нымі |
| М. |
прадзьмува́ным |
прадзьмува́най |
прадзьмува́ным |
прадзьмува́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прадзьмува́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прадзьмува́ецца |
прадзьмува́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прадзьмува́ўся |
прадзьмува́ліся |
| ж. |
прадзьмува́лася |
| н. |
прадзьмува́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прадзьмува́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прадзьмува́ць
‘дзьмухаючы, ачышчаць што-небудзь; праймаць скразняком каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прадзьмува́ю |
прадзьмува́ем |
| 2-я ас. |
прадзьмува́еш |
прадзьмува́еце |
| 3-я ас. |
прадзьмува́е |
прадзьмува́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прадзьмува́ў |
прадзьмува́лі |
| ж. |
прадзьмува́ла |
| н. |
прадзьмува́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прадзьмува́й |
прадзьмува́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
прадзьмува́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прадзьму́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прадзьму́ты |
прадзьму́тая |
прадзьму́тае |
прадзьму́тыя |
| Р. |
прадзьму́тага |
прадзьму́тай
прадзьму́тае |
прадзьму́тага |
прадзьму́тых |
| Д. |
прадзьму́таму |
прадзьму́тай |
прадзьму́таму |
прадзьму́тым |
| В. |
прадзьму́ты (неадуш.)
прадзьму́тага (адуш.) |
прадзьму́тую |
прадзьму́тае |
прадзьму́тыя (неадуш.)
прадзьму́тых (адуш.) |
| Т. |
прадзьму́тым |
прадзьму́тай
прадзьму́таю |
прадзьму́тым |
прадзьму́тымі |
| М. |
прадзьму́тым |
прадзьму́тай |
прадзьму́тым |
прадзьму́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прадзьму́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прадзьму́ты |
прадзьму́тая |
прадзьму́тае |
прадзьму́тыя |
| Р. |
прадзьму́тага |
прадзьму́тай
прадзьму́тае |
прадзьму́тага |
прадзьму́тых |
| Д. |
прадзьму́таму |
прадзьму́тай |
прадзьму́таму |
прадзьму́тым |
| В. |
прадзьму́ты (неадуш.)
прадзьму́тага (адуш.) |
прадзьму́тую |
прадзьму́тае |
прадзьму́тыя (неадуш.)
прадзьму́тых (адуш.) |
| Т. |
прадзьму́тым |
прадзьму́тай
прадзьму́таю |
прадзьму́тым |
прадзьму́тымі |
| М. |
прадзьму́тым |
прадзьму́тай |
прадзьму́тым |
прадзьму́тых |
Кароткая форма: прадзьму́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прадзьму́ханы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прадзьму́ханы |
прадзьму́ханая |
прадзьму́ханае |
прадзьму́ханыя |
| Р. |
прадзьму́ханага |
прадзьму́ханай
прадзьму́ханае |
прадзьму́ханага |
прадзьму́ханых |
| Д. |
прадзьму́ханаму |
прадзьму́ханай |
прадзьму́ханаму |
прадзьму́ханым |
| В. |
прадзьму́ханы (неадуш.)
прадзьму́ханага (адуш.) |
прадзьму́ханую |
прадзьму́ханае |
прадзьму́ханыя (неадуш.)
прадзьму́ханых (адуш.) |
| Т. |
прадзьму́ханым |
прадзьму́ханай
прадзьму́ханаю |
прадзьму́ханым |
прадзьму́ханымі |
| М. |
прадзьму́ханым |
прадзьму́ханай |
прадзьму́ханым |
прадзьму́ханых |
Крыніцы:
piskunou2012.
прадзьму́хаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прадзьму́хаю |
прадзьму́хаем |
| 2-я ас. |
прадзьму́хаеш |
прадзьму́хаеце |
| 3-я ас. |
прадзьму́хае |
прадзьму́хаюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прадзьму́хаў |
прадзьму́халі |
| ж. |
прадзьму́хала |
| н. |
прадзьму́хала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прадзьму́хай |
прадзьму́хайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прадзьму́хаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прадзьму́хванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прадзьму́хванне |
| Р. |
прадзьму́хвання |
| Д. |
прадзьму́хванню |
| В. |
прадзьму́хванне |
| Т. |
прадзьму́хваннем |
| М. |
прадзьму́хванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.