праваме́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праваме́рны |
праваме́рная |
праваме́рнае |
праваме́рныя |
| Р. |
праваме́рнага |
праваме́рнай праваме́рнае |
праваме́рнага |
праваме́рных |
| Д. |
праваме́рнаму |
праваме́рнай |
праваме́рнаму |
праваме́рным |
| В. |
праваме́рны (неадуш.) праваме́рнага (адуш.) |
праваме́рную |
праваме́рнае |
праваме́рныя (неадуш.) праваме́рных (адуш.) |
| Т. |
праваме́рным |
праваме́рнай праваме́рнаю |
праваме́рным |
праваме́рнымі |
| М. |
праваме́рным |
праваме́рнай |
праваме́рным |
праваме́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правамо́цна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| правамо́цна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
правамо́цнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
правамо́цнасць |
| Р. |
правамо́цнасці |
| Д. |
правамо́цнасці |
| В. |
правамо́цнасць |
| Т. |
правамо́цнасцю |
| М. |
правамо́цнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
правамо́цны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правамо́цны |
правамо́цная |
правамо́цнае |
правамо́цныя |
| Р. |
правамо́цнага |
правамо́цнай правамо́цнае |
правамо́цнага |
правамо́цных |
| Д. |
правамо́цнаму |
правамо́цнай |
правамо́цнаму |
правамо́цным |
| В. |
правамо́цны (неадуш.) правамо́цнага (адуш.) |
правамо́цную |
правамо́цнае |
правамо́цныя (неадуш.) правамо́цных (адуш.) |
| Т. |
правамо́цным |
правамо́цнай правамо́цнаю |
правамо́цным |
правамо́цнымі |
| М. |
правамо́цным |
правамо́цнай |
правамо́цным |
правамо́цных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правамо́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правамо́цтва |
правамо́цтвы |
| Р. |
правамо́цтва |
правамо́цтваў |
| Д. |
правамо́цтву |
правамо́цтвам |
| В. |
правамо́цтва |
правамо́цтвы |
| Т. |
правамо́цтвам |
правамо́цтвамі |
| М. |
правамо́цтве |
правамо́цтвах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правандрава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
правандру́ю |
правандру́ем |
| 2-я ас. |
правандру́еш |
правандру́еце |
| 3-я ас. |
правандру́е |
правандру́юць |
| Прошлы час |
| м. |
правандрава́ў |
правандрава́лі |
| ж. |
правандрава́ла |
| н. |
правандрава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
правандру́й |
правандру́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
правандрава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Права́нс
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Права́нс |
| Р. |
Права́нса |
| Д. |
Права́нсу |
| В. |
Права́нс |
| Т. |
Права́нсам |
| М. |
Права́нсе |
праванса́лец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праванса́лец |
праванса́льцы |
| Р. |
праванса́льца |
праванса́льцаў |
| Д. |
праванса́льцу |
праванса́льцам |
| В. |
праванса́льца |
праванса́льцаў |
| Т. |
праванса́льцам |
праванса́льцамі |
| М. |
праванса́льцу |
праванса́льцах |
Крыніцы:
nazounik2008.
праванса́лка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праванса́лка |
праванса́лкі |
| Р. |
праванса́лкі |
праванса́лак |
| Д. |
праванса́лцы |
праванса́лкам |
| В. |
праванса́лку |
праванса́лак |
| Т. |
праванса́лкай праванса́лкаю |
праванса́лкамі |
| М. |
праванса́лцы |
праванса́лках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
праванса́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праванса́ль |
| Р. |
праванса́лю |
| Д. |
праванса́лю |
| В. |
праванса́ль |
| Т. |
праванса́лем |
| М. |
праванса́лі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.