права́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
права́лены |
права́леная |
права́ленае |
права́леныя |
| Р. |
права́ленага |
права́ленай права́ленае |
права́ленага |
права́леных |
| Д. |
права́ленаму |
права́ленай |
права́ленаму |
права́леным |
| В. |
права́лены (неадуш.) права́ленага (адуш.) |
права́леную |
права́ленае |
права́леныя (неадуш.) права́леных (адуш.) |
| Т. |
права́леным |
права́ленай права́ленаю |
права́леным |
права́ленымі |
| М. |
права́леным |
права́ленай |
права́леным |
права́леных |
Кароткая форма: права́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
права́ліна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
права́ліна |
права́ліны |
| Р. |
права́ліны |
права́лін |
| Д. |
права́ліне |
права́лінам |
| В. |
права́ліну |
права́ліны |
| Т. |
права́лінай права́лінаю |
права́лінамі |
| М. |
права́ліне |
права́лінах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
правалі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
правалю́ся |
права́лімся |
| 2-я ас. |
права́лішся |
права́ліцеся |
| 3-я ас. |
права́ліцца |
права́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
правалі́ўся |
правалі́ліся |
| ж. |
правалі́лася |
| н. |
правалі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
правалі́ся |
правалі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
правалі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
правалі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
правалю́ |
права́лім |
| 2-я ас. |
права́ліш |
права́ліце |
| 3-я ас. |
права́ліць |
права́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
правалі́ў |
правалі́лі |
| ж. |
правалі́ла |
| н. |
правалі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
правалі́ |
правалі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
правалі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
права́лле
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
права́лле |
| Р. |
права́лля |
| Д. |
права́ллю |
| В. |
права́лле |
| Т. |
права́ллем |
| М. |
права́ллі |
Крыніцы:
piskunou2012.
правало́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
правало́ка |
правало́кі |
| Р. |
правало́кі |
правало́к |
| Д. |
правало́цы |
правало́кам |
| В. |
правало́ку |
правало́кі |
| Т. |
правало́кай правало́каю |
правало́камі |
| М. |
правало́цы |
правало́ках |
Крыніцы:
piskunou2012.
правало́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
правало́чаны |
правало́чаная |
правало́чанае |
правало́чаныя |
| Р. |
правало́чанага |
правало́чанай правало́чанае |
правало́чанага |
правало́чаных |
| Д. |
правало́чанаму |
правало́чанай |
правало́чанаму |
правало́чаным |
| В. |
правало́чаны (неадуш.) правало́чанага (адуш.) |
правало́чаную |
правало́чанае |
правало́чаныя (неадуш.) правало́чаных (адуш.) |
| Т. |
правало́чаным |
правало́чанай правало́чанаю |
правало́чаным |
правало́чанымі |
| М. |
правало́чаным |
правало́чанай |
правало́чаным |
правало́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.