Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзклмнопрстуўхцчшя

ін’екцы́йна-наркаты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ін’екцы́йна-наркаты́чны ін’екцы́йна-наркаты́чная ін’екцы́йна-наркаты́чнае ін’екцы́йна-наркаты́чныя
Р. ін’екцы́йна-наркаты́чнага ін’екцы́йна-наркаты́чнай
ін’екцы́йна-наркаты́чнае		 ін’екцы́йна-наркаты́чнага ін’екцы́йна-наркаты́чных
Д. ін’екцы́йна-наркаты́чнаму ін’екцы́йна-наркаты́чнай ін’екцы́йна-наркаты́чнаму ін’екцы́йна-наркаты́чным
В. ін’екцы́йна-наркаты́чны (неадуш.)
ін’екцы́йна-наркаты́чнага (адуш.)		 ін’екцы́йна-наркаты́чную ін’екцы́йна-наркаты́чнае ін’екцы́йна-наркаты́чныя (неадуш.)
ін’екцы́йна-наркаты́чных (адуш.)
Т. ін’екцы́йна-наркаты́чным ін’екцы́йна-наркаты́чнай
ін’екцы́йна-наркаты́чнаю		 ін’екцы́йна-наркаты́чным ін’екцы́йна-наркаты́чнымі
М. ін’екцы́йна-наркаты́чным ін’екцы́йна-наркаты́чнай ін’екцы́йна-наркаты́чным ін’екцы́йна-наркаты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

ін’екцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ін’екцы́йны ін’екцы́йная ін’екцы́йнае ін’екцы́йныя
Р. ін’екцы́йнага ін’екцы́йнай
ін’екцы́йнае		 ін’екцы́йнага ін’екцы́йных
Д. ін’екцы́йнаму ін’екцы́йнай ін’екцы́йнаму ін’екцы́йным
В. ін’екцы́йны (неадуш.)
ін’екцы́йнага (адуш.)		 ін’екцы́йную ін’екцы́йнае ін’екцы́йныя (неадуш.)
ін’екцы́йных (адуш.)
Т. ін’екцы́йным ін’екцы́йнай
ін’екцы́йнаю		 ін’екцы́йным ін’екцы́йнымі
М. ін’екцы́йным ін’екцы́йнай ін’екцы́йным ін’екцы́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ін’е́кцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ін’е́кцыя ін’е́кцыі
Р. ін’е́кцыі ін’е́кцый
Д. ін’е́кцыі ін’е́кцыям
В. ін’е́кцыю ін’е́кцыі
Т. ін’е́кцыяй
ін’е́кцыяю		 ін’е́кцыямі
М. ін’е́кцыі ін’е́кцыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

інервава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інервава́ны інервава́ная інервава́нае інервава́ныя
Р. інервава́нага інервава́най
інервава́нае		 інервава́нага інервава́ных
Д. інервава́наму інервава́най інервава́наму інервава́ным
В. інервава́ны (неадуш.)
інервава́нага (адуш.)		 інервава́ную інервава́нае інервава́ныя (неадуш.)
інервава́ных (адуш.)
Т. інервава́ным інервава́най
інервава́наю		 інервава́ным інервава́нымі
М. інервава́ным інервава́най інервава́ным інервава́ных

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

інервава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інервава́ны інервава́ная інервава́нае інервава́ныя
Р. інервава́нага інервава́най
інервава́нае		 інервава́нага інервава́ных
Д. інервава́наму інервава́най інервава́наму інервава́ным
В. інервава́ны (неадуш.)
інервава́нага (адуш.)		 інервава́ную інервава́нае інервава́ныя (неадуш.)
інервава́ных (адуш.)
Т. інервава́ным інервава́най
інервава́наю		 інервава́ным інервава́нымі
М. інервава́ным інервава́най інервава́ным інервава́ных

Кароткая форма: інервава́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

інервава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інервава́ны інервава́ная інервава́нае інервава́ныя
Р. інервава́нага інервава́най
інервава́нае		 інервава́нага інервава́ных
Д. інервава́наму інервава́най інервава́наму інервава́ным
В. інервава́ны (неадуш.)
інервава́нага (адуш.)		 інервава́ную інервава́нае інервава́ныя (неадуш.)
інервава́ных (адуш.)
Т. інервава́ным інервава́най
інервава́наю		 інервава́ным інервава́нымі
М. інервава́ным інервава́най інервава́ным інервава́ных

Кароткая форма: інервава́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

інервава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. інерву́ецца інерву́юцца
Прошлы час
м. інервава́ўся інервава́ліся
ж. інервава́лася
н. інервава́лася

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

інервава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. інерву́ю інерву́ем
2-я ас. інерву́еш інерву́еце
3-я ас. інерву́е інерву́юць
Прошлы час
м. інервава́ў інервава́лі
ж. інервава́ла
н. інервава́ла
Загадны лад
2-я ас. інерву́й інерву́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час інерву́ючы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012.

інервава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. інерву́ю інерву́ем
2-я ас. інерву́еш інерву́еце
3-я ас. інерву́е інерву́юць
Прошлы час
м. інервава́ў інервава́лі
ж. інервава́ла
н. інервава́ла
Загадны лад
2-я ас. інерву́й інерву́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час інервава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012.

інервацы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. інервацы́йны інервацы́йная інервацы́йнае інервацы́йныя
Р. інервацы́йнага інервацы́йнай
інервацы́йнае		 інервацы́йнага інервацы́йных
Д. інервацы́йнаму інервацы́йнай інервацы́йнаму інервацы́йным
В. інервацы́йны (неадуш.)
інервацы́йнага (адуш.)		 інервацы́йную інервацы́йнае інервацы́йныя (неадуш.)
інервацы́йных (адуш.)
Т. інервацы́йным інервацы́йнай
інервацы́йнаю		 інервацы́йным інервацы́йнымі
М. інервацы́йным інервацы́йнай інервацы́йным інервацы́йных

Крыніцы: piskunou2012.