Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

паве́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паве́ў паве́вы
Р. паве́ву паве́ваў
Д. паве́ву паве́вам
В. паве́ў паве́вы
Т. паве́вам паве́вамі
М. паве́ве паве́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паве́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
паве́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.

паве́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. паве́ўнасць
Р. паве́ўнасці
Д. паве́ўнасці
В. паве́ўнасць
Т. паве́ўнасцю
М. паве́ўнасці

Крыніцы: piskunou2012.

паве́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паве́ўны паве́ўная паве́ўнае паве́ўныя
Р. паве́ўнага паве́ўнай
паве́ўнае		 паве́ўнага паве́ўных
Д. паве́ўнаму паве́ўнай паве́ўнаму паве́ўным
В. паве́ўны (неадуш.)
паве́ўнага (адуш.)		 паве́ўную паве́ўнае паве́ўныя (неадуш.)
паве́ўных (адуш.)
Т. паве́ўным паве́ўнай
паве́ўнаю		 паве́ўным паве́ўнымі
М. паве́ўным паве́ўнай паве́ўным паве́ўных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

паве́ць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. паве́ць паве́ці
Р. паве́ці паве́цей
паве́цяў
Д. паве́ці паве́цям
В. паве́ць паве́ці
Т. паве́ццю паве́цямі
М. паве́ці паве́цях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

павечарэ́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. павечарэ́е -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. павечарэ́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

паве́чна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
паве́чна - -

Крыніцы: piskunou2012.

паве́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паве́чны паве́чная паве́чнае паве́чныя
Р. паве́чнага паве́чнай
паве́чнае		 паве́чнага паве́чных
Д. паве́чнаму паве́чнай паве́чнаму паве́чным
В. паве́чны (неадуш.)
паве́чнага (адуш.)		 паве́чную паве́чнае паве́чныя (неадуш.)
паве́чных (адуш.)
Т. паве́чным паве́чнай
паве́чнаю		 паве́чным паве́чнымі
М. паве́чным паве́чнай паве́чным паве́чных

Крыніцы: piskunou2012.

паве́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паве́чны паве́чная паве́чнае паве́чныя
Р. паве́чнага паве́чнай
паве́чнае		 паве́чнага паве́чных
Д. паве́чнаму паве́чнай паве́чнаму паве́чным
В. паве́чны (неадуш.)
паве́чнага (адуш.)		 паве́чную паве́чнае паве́чныя (неадуш.)
паве́чных (адуш.)
Т. паве́чным паве́чнай
паве́чнаю		 паве́чным паве́чнымі
М. паве́чным паве́чнай паве́чным паве́чных

Крыніцы: piskunou2012.

паве́шанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. паве́шанне
Р. паве́шання
Д. паве́шанню
В. паве́шанне
Т. паве́шаннем
М. паве́шанні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.