сунасле́даваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сунасле́дую |
сунасле́дуем |
| 2-я ас. |
сунасле́дуеш |
сунасле́дуеце |
| 3-я ас. |
сунасле́дуе |
сунасле́дуюць |
| Прошлы час |
| м. |
сунасле́даваў |
сунасле́давалі |
| ж. |
сунасле́давала |
| н. |
сунасле́давала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сунасле́дуй |
сунасле́дуйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сунасле́даваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сунасле́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сунасле́днік |
сунасле́днікі |
| Р. |
сунасле́дніка |
сунасле́днікаў |
| Д. |
сунасле́дніку |
сунасле́днікам |
| В. |
сунасле́дніка |
сунасле́днікаў |
| Т. |
сунасле́днікам |
сунасле́днікамі |
| М. |
сунасле́дніку |
сунасле́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сунасле́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сунасле́дніца |
сунасле́дніцы |
| Р. |
сунасле́дніцы |
сунасле́дніц |
| Д. |
сунасле́дніцы |
сунасле́дніцам |
| В. |
сунасле́дніцу |
сунасле́дніц |
| Т. |
сунасле́дніцай сунасле́дніцаю |
сунасле́дніцамі |
| М. |
сунасле́дніцы |
сунасле́дніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
суні́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
суні́зм |
| Р. |
суні́зму |
| Д. |
суні́зму |
| В. |
суні́зм |
| Т. |
суні́змам |
| М. |
суні́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
суніма́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
суніма́юся |
суніма́емся |
| 2-я ас. |
суніма́ешся |
суніма́ецеся |
| 3-я ас. |
суніма́ецца |
суніма́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
суніма́ўся |
суніма́ліся |
| ж. |
суніма́лася |
| н. |
суніма́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
суніма́йся |
суніма́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
суніма́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
суніма́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
суніма́ю |
суніма́ем |
| 2-я ас. |
суніма́еш |
суніма́еце |
| 3-я ас. |
суніма́е |
суніма́юць |
| Прошлы час |
| м. |
суніма́ў |
суніма́лі |
| ж. |
суніма́ла |
| н. |
суніма́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
суніма́й |
суніма́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
суніма́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
суні́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
суні́т |
суні́ты |
| Р. |
суні́та |
суні́таў |
| Д. |
суні́ту |
суні́там |
| В. |
суні́та |
суні́таў |
| Т. |
суні́там |
суні́тамі |
| М. |
суні́це |
суні́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.