сама́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сама́нны |
сама́нная |
сама́ннае |
сама́нныя |
| Р. |
сама́ннага |
сама́ннай сама́ннае |
сама́ннага |
сама́нных |
| Д. |
сама́ннаму |
сама́ннай |
сама́ннаму |
сама́нным |
| В. |
сама́нны (неадуш.) сама́ннага (адуш.) |
сама́нную |
сама́ннае |
сама́нныя (неадуш.) сама́нных (адуш.) |
| Т. |
сама́нным |
сама́ннай сама́ннаю |
сама́нным |
сама́ннымі |
| М. |
сама́нным |
сама́ннай |
сама́нным |
сама́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Сама́нта
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Сама́нта |
Сама́нты |
| Р. |
Сама́нты |
Сама́нт Сама́нтаў |
| Д. |
Сама́нце |
Сама́нтам |
| В. |
Сама́нту |
Сама́нт Сама́нтаў |
| Т. |
Сама́нтай Сама́нтаю |
Сама́нтамі |
| М. |
Сама́нце |
Сама́нтах |
сама́ншчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сама́ншчык |
сама́ншчыкі |
| Р. |
сама́ншчыка |
сама́ншчыкаў |
| Д. |
сама́ншчыку |
сама́ншчыкам |
| В. |
сама́ншчыка |
сама́ншчыкаў |
| Т. |
сама́ншчыкам |
сама́ншчыкамі |
| М. |
сама́ншчыку |
сама́ншчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сама́ншчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сама́ншчыца |
сама́ншчыцы |
| Р. |
сама́ншчыцы |
сама́ншчыц |
| Д. |
сама́ншчыцы |
сама́ншчыцам |
| В. |
сама́ншчыцу |
сама́ншчыц |
| Т. |
сама́ншчыцай сама́ншчыцаю |
сама́ншчыцамі |
| М. |
сама́ншчыцы |
сама́ншчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самапабіва́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самапабіва́нне |
самапабіва́нні |
| Р. |
самапабіва́ння |
самапабіва́нняў |
| Д. |
самапабіва́нню |
самапабіва́нням |
| В. |
самапабіва́нне |
самапабіва́нні |
| Т. |
самапабіва́ннем |
самапабіва́ннямі |
| М. |
самапабіва́нні |
самапабіва́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
самапава́га
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самапава́га |
| Р. |
самапава́гі |
| Д. |
самапава́зе |
| В. |
самапава́гу |
| Т. |
самапава́гай самапава́гаю |
| М. |
самапава́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самапаглы́блена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| самапаглы́блена |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
самапаглы́бленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самапаглы́бленасць |
| Р. |
самапаглы́бленасці |
| Д. |
самапаглы́бленасці |
| В. |
самапаглы́бленасць |
| Т. |
самапаглы́бленасцю |
| М. |
самапаглы́бленасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
самапаглыбле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самапаглыбле́нне |
| Р. |
самапаглыбле́ння |
| Д. |
самапаглыбле́нню |
| В. |
самапаглыбле́нне |
| Т. |
самапаглыбле́ннем |
| М. |
самапаглыбле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самапаглы́блены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самапаглы́блены |
самапаглы́бленая |
самапаглы́бленае |
самапаглы́бленыя |
| Р. |
самапаглы́бленага |
самапаглы́бленай самапаглы́бленае |
самапаглы́бленага |
самапаглы́бленых |
| Д. |
самапаглы́бленаму |
самапаглы́бленай |
самапаглы́бленаму |
самапаглы́бленым |
| В. |
самапаглы́блены (неадуш.) самапаглы́бленага (адуш.) |
самапаглы́бленую |
самапаглы́бленае |
самапаглы́бленыя (неадуш.) самапаглы́бленых (адуш.) |
| Т. |
самапаглы́бленым |
самапаглы́бленай самапаглы́бленаю |
самапаглы́бленым |
самапаглы́бленымі |
| М. |
самапаглы́бленым |
самапаглы́бленай |
самапаглы́бленым |
самапаглы́бленых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.