Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прыко́рчыць

‘скурчыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыко́рчыць -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. прыко́рчыла

Крыніцы: piskunou2012.

прыко́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыко́ўванне
Р. прыко́ўвання
Д. прыко́ўванню
В. прыко́ўванне
Т. прыко́ўваннем
М. прыко́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыко́ўваецца прыко́ўваюцца
Прошлы час
м. прыко́ўваўся прыко́ўваліся
ж. прыко́ўвалася
н. прыко́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыко́ўваю прыко́ўваем
2-я ас. прыко́ўваеш прыко́ўваеце
3-я ас. прыко́ўвае прыко́ўваюць
Прошлы час
м. прыко́ўваў прыко́ўвалі
ж. прыко́ўвала
н. прыко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. прыко́ўвай прыко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прыко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прыко́ўка
Р. прыко́ўкі
Д. прыко́ўцы
В. прыко́ўку
Т. прыко́ўкай
прыко́ўкаю
М. прыко́ўцы

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыко́чаны прыко́чаная прыко́чанае прыко́чаныя
Р. прыко́чанага прыко́чанай
прыко́чанае
прыко́чанага прыко́чаных
Д. прыко́чанаму прыко́чанай прыко́чанаму прыко́чаным
В. прыко́чаны (неадуш.)
прыко́чанага (адуш.)
прыко́чаную прыко́чанае прыко́чаныя (неадуш.)
прыко́чаных (адуш.)
Т. прыко́чаным прыко́чанай
прыко́чанаю
прыко́чаным прыко́чанымі
М. прыко́чаным прыко́чанай прыко́чаным прыко́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыко́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыко́чаны прыко́чаная прыко́чанае прыко́чаныя
Р. прыко́чанага прыко́чанай
прыко́чанае
прыко́чанага прыко́чаных
Д. прыко́чанаму прыко́чанай прыко́чанаму прыко́чаным
В. прыко́чаны (неадуш.)
прыко́чанага (адуш.)
прыко́чаную прыко́чанае прыко́чаныя (неадуш.)
прыко́чаных (адуш.)
Т. прыко́чаным прыко́чанай
прыко́чанаю
прыко́чаным прыко́чанымі
М. прыко́чаным прыко́чанай прыко́чаным прыко́чаных

Кароткая форма: прыко́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прыко́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыко́чванне
Р. прыко́чвання
Д. прыко́чванню
В. прыко́чванне
Т. прыко́чваннем
М. прыко́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прыко́чваецца прыко́чваюцца
Прошлы час
м. прыко́чваўся прыко́чваліся
ж. прыко́чвалася
н. прыко́чвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прыко́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыко́чваю прыко́чваем
2-я ас. прыко́чваеш прыко́чваеце
3-я ас. прыко́чвае прыко́чваюць
Прошлы час
м. прыко́чваў прыко́чвалі
ж. прыко́чвала
н. прыко́чвала
Загадны лад
2-я ас. прыко́чвай прыко́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыко́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.