стэ́нд
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стэ́нд |
стэ́нды |
| Р. |
стэ́нда |
стэ́ндаў |
| Д. |
стэ́нду |
стэ́ндам |
| В. |
стэ́нд |
стэ́нды |
| Т. |
стэ́ндам |
стэ́ндамі |
| М. |
стэ́ндзе |
стэ́ндах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стэндаві́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стэндаві́к |
стэндавікі́ |
| Р. |
стэндавіка́ |
стэндавіко́ў |
| Д. |
стэндавіку́ |
стэндавіка́м |
| В. |
стэндавіка́ |
стэндавіко́ў |
| Т. |
стэндавіко́м |
стэндавіка́мі |
| М. |
стэндавіку́ |
стэндавіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
стэ́ндавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стэ́ндавы |
стэ́ндавая |
стэ́ндавае |
стэ́ндавыя |
| Р. |
стэ́ндавага |
стэ́ндавай
стэ́ндавае |
стэ́ндавага |
стэ́ндавых |
| Д. |
стэ́ндаваму |
стэ́ндавай |
стэ́ндаваму |
стэ́ндавым |
| В. |
стэ́ндавы (неадуш.)
стэ́ндавага (адуш.) |
стэ́ндавую |
стэ́ндавае |
стэ́ндавыя (неадуш.)
стэ́ндавых (адуш.) |
| Т. |
стэ́ндавым |
стэ́ндавай
стэ́ндаваю |
стэ́ндавым |
стэ́ндавымі |
| М. |
стэ́ндавым |
стэ́ндавай |
стэ́ндавым |
стэ́ндавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стэ́ндар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стэ́ндар |
стэ́ндары |
| Р. |
стэ́ндара |
стэ́ндараў |
| Д. |
стэ́ндару |
стэ́ндарам |
| В. |
стэ́ндар |
стэ́ндары |
| Т. |
стэ́ндарам |
стэ́ндарамі |
| М. |
стэ́ндары |
стэ́ндарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
стэ́ндарны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стэ́ндарны |
стэ́ндарная |
стэ́ндарнае |
стэ́ндарныя |
| Р. |
стэ́ндарнага |
стэ́ндарнай
стэ́ндарнае |
стэ́ндарнага |
стэ́ндарных |
| Д. |
стэ́ндарнаму |
стэ́ндарнай |
стэ́ндарнаму |
стэ́ндарным |
| В. |
стэ́ндарны (неадуш.) |
стэ́ндарную |
стэ́ндарнае |
стэ́ндарныя (неадуш.) |
| Т. |
стэ́ндарным |
стэ́ндарнай
стэ́ндарнаю |
стэ́ндарным |
стэ́ндарнымі |
| М. |
стэ́ндарным |
стэ́ндарнай |
стэ́ндарным |
стэ́ндарных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
стэнды́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стэнды́ст |
стэнды́сты |
| Р. |
стэнды́ста |
стэнды́стаў |
| Д. |
стэнды́сту |
стэнды́стам |
| В. |
стэнды́ста |
стэнды́стаў |
| Т. |
стэнды́стам |
стэнды́стамі |
| М. |
стэнды́сце |
стэнды́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
стэнды́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стэнды́стка |
стэнды́сткі |
| Р. |
стэнды́сткі |
стэнды́стак |
| Д. |
стэнды́стцы |
стэнды́сткам |
| В. |
стэнды́стку |
стэнды́стак |
| Т. |
стэнды́сткай
стэнды́сткаю |
стэнды́сткамі |
| М. |
стэнды́стцы |
стэнды́стках |
Крыніцы:
piskunou2012.
стэні́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стэні́чны |
стэні́чная |
стэні́чнае |
стэні́чныя |
| Р. |
стэні́чнага |
стэні́чнай
стэні́чнае |
стэні́чнага |
стэні́чных |
| Д. |
стэні́чнаму |
стэні́чнай |
стэні́чнаму |
стэні́чным |
| В. |
стэні́чны (неадуш.)
стэні́чнага (адуш.) |
стэні́чную |
стэні́чнае |
стэні́чныя (неадуш.)
стэні́чных (адуш.) |
| Т. |
стэні́чным |
стэні́чнай
стэні́чнаю |
стэні́чным |
стэні́чнымі |
| М. |
стэні́чным |
стэні́чнай |
стэні́чным |
стэні́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.