парэ́заны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парэ́заны |
парэ́заная |
парэ́занае |
парэ́заныя |
| Р. |
парэ́занага |
парэ́занай парэ́занае |
парэ́занага |
парэ́заных |
| Д. |
парэ́занаму |
парэ́занай |
парэ́занаму |
парэ́заным |
| В. |
парэ́заны (неадуш.) парэ́занага (адуш.) |
парэ́заную |
парэ́занае |
парэ́заныя (неадуш.) парэ́заных (адуш.) |
| Т. |
парэ́заным |
парэ́занай парэ́занаю |
парэ́заным |
парэ́занымі |
| М. |
парэ́заным |
парэ́занай |
парэ́заным |
парэ́заных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
парэ́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парэ́заны |
парэ́заная |
парэ́занае |
парэ́заныя |
| Р. |
парэ́занага |
парэ́занай парэ́занае |
парэ́занага |
парэ́заных |
| Д. |
парэ́занаму |
парэ́занай |
парэ́занаму |
парэ́заным |
| В. |
парэ́заны (неадуш.) парэ́занага (адуш.) |
парэ́заную |
парэ́занае |
парэ́заныя (неадуш.) парэ́заных (адуш.) |
| Т. |
парэ́заным |
парэ́занай парэ́занаю |
парэ́заным |
парэ́занымі |
| М. |
парэ́заным |
парэ́занай |
парэ́заным |
парэ́заных |
Кароткая форма: парэ́зана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
парэ́зацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парэ́жуся |
парэ́жамся |
| 2-я ас. |
парэ́жашся |
парэ́жацеся |
| 3-я ас. |
парэ́жацца |
парэ́жуцца |
| Прошлы час |
| м. |
парэ́заўся |
парэ́заліся |
| ж. |
парэ́залася |
| н. |
парэ́залася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парэ́жся |
парэ́жцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парэ́заўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парэ́заць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парэ́жу |
парэ́жам |
| 2-я ас. |
парэ́жаш |
парэ́жаце |
| 3-я ас. |
парэ́жа |
парэ́жуць |
| Прошлы час |
| м. |
парэ́заў |
парэ́залі |
| ж. |
парэ́зала |
| н. |
парэ́зала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парэ́ж |
парэ́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парэ́заўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парэ́знік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парэ́знік |
| Р. |
парэ́зніку |
| Д. |
парэ́зніку |
| В. |
парэ́знік |
| Т. |
парэ́знікам |
| М. |
парэ́зніку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парэ́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парэ́й |
| Р. |
парэ́ю |
| Д. |
парэ́ю |
| В. |
парэ́й |
| Т. |
парэ́ем |
| М. |
парэ́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парэкамендава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парэкамендава́ны |
парэкамендава́ная |
парэкамендава́нае |
парэкамендава́ныя |
| Р. |
парэкамендава́нага |
парэкамендава́най парэкамендава́нае |
парэкамендава́нага |
парэкамендава́ных |
| Д. |
парэкамендава́наму |
парэкамендава́най |
парэкамендава́наму |
парэкамендава́ным |
| В. |
парэкамендава́ны (неадуш.) парэкамендава́нага (адуш.) |
парэкамендава́ную |
парэкамендава́нае |
парэкамендава́ныя (неадуш.) парэкамендава́ных (адуш.) |
| Т. |
парэкамендава́ным |
парэкамендава́най парэкамендава́наю |
парэкамендава́ным |
парэкамендава́нымі |
| М. |
парэкамендава́ным |
парэкамендава́най |
парэкамендава́ным |
парэкамендава́ных |
Кароткая форма: парэкамендава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
парэкамендава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
парэкаменду́ю |
парэкаменду́ем |
| 2-я ас. |
парэкаменду́еш |
парэкаменду́еце |
| 3-я ас. |
парэкаменду́е |
парэкаменду́юць |
| Прошлы час |
| м. |
парэкамендава́ў |
парэкамендава́лі |
| ж. |
парэкамендава́ла |
| н. |
парэкамендава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
парэкаменду́й |
парэкаменду́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парэкамендава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парэмі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парэмі́я |
парэмі́і |
| Р. |
парэмі́і |
парэмі́й |
| Д. |
парэмі́і |
парэмі́ям |
| В. |
парэмі́ю |
парэмі́і |
| Т. |
парэмі́яй парэмі́яю |
парэмі́ямі |
| М. |
парэмі́і |
парэмі́ях |
Крыніцы:
piskunou2012.