парэмі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| парэмі́я | парэмі́і | |
| парэмі́і | парэмі́й | |
| парэмі́і | парэмі́ям | |
| парэмі́ю | парэмі́і | |
| парэмі́яй парэмі́яю |
парэмі́ямі | |
| парэмі́і | парэмі́ях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)