Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

параўно́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. параўно́ўваецца параўно́ўваюцца
Прошлы час
м. параўно́ўваўся параўно́ўваліся
ж. параўно́ўвалася
н. параўно́ўвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

параўно́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. параўно́ўваю параўно́ўваем
2-я ас. параўно́ўваеш параўно́ўваеце
3-я ас. параўно́ўвае параўно́ўваюць
Прошлы час
м. параўно́ўваў параўно́ўвалі
ж. параўно́ўвала
н. параўно́ўвала
Загадны лад
2-я ас. параўно́ўвай параўно́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час параўно́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

параўня́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. параўня́юся параўня́емся
2-я ас. параўня́ешся параўня́ецеся
3-я ас. параўня́ецца параўня́юцца
Прошлы час
м. параўня́ўся параўня́ліся
ж. параўня́лася
н. параўня́лася
Загадны лад
2-я ас. параўня́йся параўня́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час параўня́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

параўпускны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. параўпускны́ параўпускна́я параўпускно́е параўпускны́я
Р. параўпускно́га параўпускно́й
параўпускно́е		 параўпускно́га параўпускны́х
Д. параўпускно́му параўпускно́й параўпускно́му параўпускны́м
В. параўпускны́ (неадуш.)
параўпускно́га (адуш.)		 параўпускну́ю параўпускно́е параўпускны́я (неадуш.)
параўпускны́х (адуш.)
Т. параўпускны́м параўпускно́й
параўпускно́ю		 параўпускны́м параўпускны́мі
М. параўпускны́м параўпускно́й параўпускны́м параўпускны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

параўтвара́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. параўтвара́льнік параўтвара́льнікі
Р. параўтвара́льніка параўтвара́льнікаў
Д. параўтвара́льніку параўтвара́льнікам
В. параўтвара́льнік параўтвара́льнікі
Т. параўтвара́льнікам параўтвара́льнікамі
М. параўтвара́льніку параўтвара́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

параўтвара́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. параўтвара́льны параўтвара́льная параўтвара́льнае параўтвара́льныя
Р. параўтвара́льнага параўтвара́льнай
параўтвара́льнае		 параўтвара́льнага параўтвара́льных
Д. параўтвара́льнаму параўтвара́льнай параўтвара́льнаму параўтвара́льным
В. параўтвара́льны (неадуш.)
параўтвара́льнага (адуш.)		 параўтвара́льную параўтвара́льнае параўтвара́льныя (неадуш.)
параўтвара́льных (адуш.)
Т. параўтвара́льным параўтвара́льнай
параўтвара́льнаю		 параўтвара́льным параўтвара́льнымі
М. параўтвара́льным параўтвара́льнай параўтвара́льным параўтвара́льных

Крыніцы: piskunou2012.

параўтварэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. параўтварэ́нне
Р. параўтварэ́ння
Д. параўтварэ́нню
В. параўтварэ́нне
Т. параўтварэ́ннем
М. параўтварэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

параўці́

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. параву́ паравё́м
2-я ас. параве́ш паравяце́
3-я ас. параве́ параву́ць
Прошлы час
м. паро́ў параўлі́
ж. параўла́
н. параўло́
Загадны лад
2-я ас. параві́ параві́це
Дзеепрыслоўе
прош. час паро́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пара́ф

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пара́ф пара́фы
Р. пара́фа пара́фаў
Д. пара́фу пара́фам
В. пара́ф пара́фы
Т. пара́фам пара́фамі
М. пара́фе пара́фах

Крыніцы: piskunou2012.

парафазі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. парафазі́я
Р. парафазі́і
Д. парафазі́і
В. парафазі́ю
Т. парафазі́яй
парафазі́яю
М. парафазі́і

Крыніцы: piskunou2012.