парамантава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парамантава́ны |
парамантава́ная |
парамантава́нае |
парамантава́ныя |
| Р. |
парамантава́нага |
парамантава́най
парамантава́нае |
парамантава́нага |
парамантава́ных |
| Д. |
парамантава́наму |
парамантава́най |
парамантава́наму |
парамантава́ным |
| В. |
парамантава́ны (неадуш.)
парамантава́нага (адуш.) |
парамантава́ную |
парамантава́нае |
парамантава́ныя (неадуш.)
парамантава́ных (адуш.) |
| Т. |
парамантава́ным |
парамантава́най
парамантава́наю |
парамантава́ным |
парамантава́нымі |
| М. |
парамантава́ным |
парамантава́най |
парамантава́ным |
парамантава́ных |
Кароткая форма: парамантава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парамантава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
параманту́юся |
параманту́емся |
| 2-я ас. |
параманту́ешся |
параманту́ецеся |
| 3-я ас. |
параманту́ецца |
параманту́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
парамантава́ўся |
парамантава́ліся |
| ж. |
парамантава́лася |
| н. |
парамантава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
параманту́йся |
параманту́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
парамантава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
парамантава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
параманту́ю |
параманту́ем |
| 2-я ас. |
параманту́еш |
параманту́еце |
| 3-я ас. |
параманту́е |
параманту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
парамантава́ў |
парамантава́лі |
| ж. |
парамантава́ла |
| н. |
парамантава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
параманту́й |
параманту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
парамантава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
парамарфі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парамарфі́зм |
| Р. |
парамарфі́зму |
| Д. |
парамарфі́зму |
| В. |
парамарфі́зм |
| Т. |
парамарфі́змам |
| М. |
парамарфі́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
парамарфо́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парамарфо́з |
парамарфо́зы |
| Р. |
парамарфо́зу |
парамарфо́заў |
| Д. |
парамарфо́зу |
парамарфо́зам |
| В. |
парамарфо́з |
парамарфо́зы |
| Т. |
парамарфо́зам |
парамарфо́замі |
| М. |
парамарфо́зе |
парамарфо́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
парамарфо́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парамарфо́за |
| Р. |
парамарфо́зы |
| Д. |
парамарфо́зе |
| В. |
парамарфо́зу |
| Т. |
парамарфо́зай
парамарфо́заю |
| М. |
парамарфо́зе |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Парама́рыба
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
| Н. |
Парама́рыба |
| Р. |
Парама́рыба |
| Д. |
Парама́рыба |
| В. |
Парама́рыба |
| Т. |
Парама́рыба |
| М. |
Парама́рыба |