паралі́тык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| паралі́тык | паралі́тыкі | |
| паралі́тыка | паралі́тыкаў | |
| паралі́тыку | паралі́тыкам | |
| паралі́тыка | паралі́тыкаў | |
| паралі́тыкам | паралі́тыкамі | |
| паралі́тыку | паралі́тыках |
Крыніцы:
паралі́тык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| паралі́тык | паралі́тыкі | |
| паралі́тыка | паралі́тыкаў | |
| паралі́тыку | паралі́тыкам | |
| паралі́тыка | паралі́тыкаў | |
| паралі́тыкам | паралі́тыкамі | |
| паралі́тыку | паралі́тыках |
Крыніцы:
параліты́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| параліты́чка | параліты́чкі | |
| параліты́чкі | параліты́чак | |
| параліты́чцы | параліты́чкам | |
| параліты́чку | параліты́чак | |
| параліты́чкай параліты́чкаю |
параліты́чкамі | |
| параліты́чцы | параліты́чках |
Крыніцы:
параліты́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| параліты́чна | - | - |
параліты́чны
прыметнік, адносны
| параліты́чны | параліты́чная | параліты́чнае | параліты́чныя | |
| параліты́чнага | параліты́чнай параліты́чнае |
параліты́чнага | параліты́чных | |
| параліты́чнаму | параліты́чнай | параліты́чнаму | параліты́чным | |
| параліты́чны ( параліты́чнага ( |
параліты́чную | параліты́чнае | параліты́чныя ( параліты́чных ( |
|
| параліты́чным | параліты́чнай параліты́чнаю |
параліты́чным | параліты́чнымі | |
| параліты́чным | параліты́чнай | параліты́чным | параліты́чных | |
Крыніцы:
пара́ліч
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пара́ліч | |
| пара́лічу | |
| пара́лічу | |
| пара́ліч | |
| пара́лічам | |
| пара́лічы |
Іншыя варыянты: паралі́ч.
Крыніцы:
паралі́ч
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| паралі́ч | |
| паралічу́ | |
| паралічу́ | |
| паралі́ч | |
| паралічо́м | |
| паралічы́ |
Іншыя варыянты: пара́ліч.
Крыніцы:
пара́лічны
прыметнік, адносны
| пара́лічны | пара́лічная | пара́лічнае | пара́лічныя | |
| пара́лічнага | пара́лічнай пара́лічнае |
пара́лічнага | пара́лічных | |
| пара́лічнаму | пара́лічнай | пара́лічнаму | пара́лічным | |
| пара́лічны ( пара́лічнага ( |
пара́лічную | пара́лічнае | пара́лічныя ( пара́лічных ( |
|
| пара́лічным | пара́лічнай пара́лічнаю |
пара́лічным | пара́лічнымі | |
| пара́лічным | пара́лічнай | пара́лічным | пара́лічных | |
Крыніцы:
паралі́чны
прыметнік, адносны
| паралі́чны | паралі́чная | паралі́чнае | паралі́чныя | |
| паралі́чнага | паралі́чнай паралі́чнае |
паралі́чнага | паралі́чных | |
| паралі́чнаму | паралі́чнай | паралі́чнаму | паралі́чным | |
| паралі́чны ( |
паралі́чную | паралі́чнае | паралі́чныя ( |
|
| паралі́чным | паралі́чнай паралі́чнаю |
паралі́чным | паралі́чнымі | |
| паралі́чным | паралі́чнай | паралі́чным | паралі́чных | |
Крыніцы:
парало́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| парало́н | |
| парало́ну | |
| парало́ну | |
| парало́н | |
| парало́нам | |
| парало́не |
Крыніцы:
парало́навы
прыметнік, адносны
| парало́навы | парало́навая | парало́навае | парало́навыя | |
| парало́навага | парало́навай парало́навае |
парало́навага | парало́навых | |
| парало́наваму | парало́навай | парало́наваму | парало́навым | |
| парало́навы ( парало́навага ( |
парало́навую | парало́навае | парало́навыя ( парало́навых ( |
|
| парало́навым | парало́навай парало́наваю |
парало́навым | парало́навымі | |
| парало́навым | парало́навай | парало́навым | парало́навых | |
Крыніцы: