Пара́дунь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пара́дунь |
| Р. |
Пара́дуні |
| Д. |
Пара́дуні |
| В. |
Пара́дунь |
| Т. |
Пара́дунню |
| М. |
Пара́дуні |
пара́дчанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пара́дчанне |
| Р. |
пара́дчання |
| Д. |
пара́дчанню |
| В. |
пара́дчанне |
| Т. |
пара́дчаннем |
| М. |
пара́дчанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пара́дчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́дчык |
пара́дчыкі |
| Р. |
пара́дчыка |
пара́дчыкаў |
| Д. |
пара́дчыку |
пара́дчыкам |
| В. |
пара́дчыка |
пара́дчыкаў |
| Т. |
пара́дчыкам |
пара́дчыкамі |
| М. |
пара́дчыку |
пара́дчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пара́дчыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пара́дчуся |
пара́дчымся |
| 2-я ас. |
пара́дчышся |
пара́дчыцеся |
| 3-я ас. |
пара́дчыцца |
пара́дчацца |
| Прошлы час |
| м. |
пара́дчыўся |
пара́дчыліся |
| ж. |
пара́дчылася |
| н. |
пара́дчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пара́дчыся |
пара́дчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пара́дчачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пара́дчыць
‘прыводзіць што-небудзь у парадак’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пара́дчу |
пара́дчым |
| 2-я ас. |
пара́дчыш |
пара́дчыце |
| 3-я ас. |
пара́дчыць |
пара́дчаць |
| Прошлы час |
| м. |
пара́дчыў |
пара́дчылі |
| ж. |
пара́дчыла |
| н. |
пара́дчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пара́дчы |
пара́дчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пара́дчачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
парадчэ́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
парадчэ́лы |
парадчэ́лая |
парадчэ́лае |
парадчэ́лыя |
| Р. |
парадчэ́лага |
парадчэ́лай парадчэ́лае |
парадчэ́лага |
парадчэ́лых |
| Д. |
парадчэ́ламу |
парадчэ́лай |
парадчэ́ламу |
парадчэ́лым |
| В. |
парадчэ́лы (неадуш.) парадчэ́лага (адуш.) |
парадчэ́лую |
парадчэ́лае |
парадчэ́лыя (неадуш.) парадчэ́лых (адуш.) |
| Т. |
парадчэ́лым |
парадчэ́лай парадчэ́лаю |
парадчэ́лым |
парадчэ́лымі |
| М. |
парадчэ́лым |
парадчэ́лай |
парадчэ́лым |
парадчэ́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
парадчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
парадчэ́нне |
| Р. |
парадчэ́ння |
| Д. |
парадчэ́нню |
| В. |
парадчэ́нне |
| Т. |
парадчэ́ннем |
| М. |
парадчэ́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
парадчэ́ць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
парадчэ́е |
парадчэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
парадчэ́ў |
парадчэ́лі |
| ж. |
парадчэ́ла |
| н. |
парадчэ́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
парадчэ́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
парады́гма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
парады́гма |
парады́гмы |
| Р. |
парады́гмы |
парады́гм парады́гмаў |
| Д. |
парады́гме |
парады́гмам |
| В. |
парады́гму |
парады́гмы |
| Т. |
парады́гмай парады́гмаю |
парады́гмамі |
| М. |
парады́гме |
парады́гмах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.