Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

калма́ціць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. калма́чу калма́цім
2-я ас. калма́ціш калма́ціце
3-я ас. калма́ціць калма́цяць
Прошлы час
м. калма́ціў калма́цілі
ж. калма́ціла
н. калма́ціла
Загадны лад
2-я ас. калма́ць калма́цьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час калма́цячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Калма́цкаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Калма́цкаўшчына
Р. Калма́цкаўшчыны
Д. Калма́цкаўшчыне
В. Калма́цкаўшчыну
Т. Калма́цкаўшчынай
Калма́цкаўшчынаю
М. Калма́цкаўшчыне

калмы́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. калмы́к калмы́кі
Р. калмы́ка калмы́каў
Д. калмы́ку калмы́кам
В. калмы́ка калмы́каў
Т. калмы́кам калмы́камі
М. калмы́ку калмы́ках

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Калмы́кія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Калмы́кія
Р. Калмы́кіі
Д. Калмы́кіі
В. Калмы́кію
Т. Калмы́кіяй
Калмы́кіяю
М. Калмы́кіі

калмы́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. калмы́цкі калмы́цкая калмы́цкае калмы́цкія
Р. калмы́цкага калмы́цкай
калмы́цкае		 калмы́цкага калмы́цкіх
Д. калмы́цкаму калмы́цкай калмы́цкаму калмы́цкім
В. калмы́цкі (неадуш.)
калмы́цкага (адуш.)		 калмы́цкую калмы́цкае калмы́цкія (неадуш.)
калмы́цкіх (адуш.)
Т. калмы́цкім калмы́цкай
калмы́цкаю		 калмы́цкім калмы́цкімі
М. калмы́цкім калмы́цкай калмы́цкім калмы́цкіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

калмы́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. калмы́чка калмы́чкі
Р. калмы́чкі калмы́чак
Д. калмы́чцы калмы́чкам
В. калмы́чку калмы́чак
Т. калмы́чкай
калмы́чкаю		 калмы́чкамі
М. калмы́чцы калмы́чках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Кало́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Кало́вічы
Р. Кало́віч
Кало́вічаў
Д. Кало́вічам
В. Кало́вічы
Т. Кало́вічамі
М. Кало́вічах

кало́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кало́да кало́ды
Р. кало́ды кало́д
Д. кало́дзе кало́дам
В. кало́ду кало́ды
Т. кало́дай
кало́даю		 кало́дамі
М. кало́дзе кало́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Кало́да

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Кало́да
Р. Кало́ды
Д. Кало́дзе
В. Кало́ду
Т. Кало́дай
Кало́даю
М. Кало́дзе

кало́дачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кало́дачка кало́дачкі
Р. кало́дачкі кало́дачак
Д. кало́дачцы кало́дачкам
В. кало́дачку кало́дачкі
Т. кало́дачкай
кало́дачкаю		 кало́дачкамі
М. кало́дачцы кало́дачках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.