неспазна́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неспазна́ны |
неспазна́ная |
неспазна́нае |
неспазна́ныя |
| Р. |
неспазна́нага |
неспазна́най неспазна́нае |
неспазна́нага |
неспазна́ных |
| Д. |
неспазна́наму |
неспазна́най |
неспазна́наму |
неспазна́ным |
| В. |
неспазна́ны (неадуш.) неспазна́нага (адуш.) |
неспазна́ную |
неспазна́нае |
неспазна́ныя (неадуш.) неспазна́ных (адуш.) |
| Т. |
неспазна́ным |
неспазна́най неспазна́наю |
неспазна́ным |
неспазна́нымі |
| М. |
неспазна́ным |
неспазна́най |
неспазна́ным |
неспазна́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
неспазна́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неспазна́ны |
неспазна́ная |
неспазна́нае |
неспазна́ныя |
| Р. |
неспазна́нага |
неспазна́най неспазна́нае |
неспазна́нага |
неспазна́ных |
| Д. |
неспазна́наму |
неспазна́най |
неспазна́наму |
неспазна́ным |
| В. |
неспазна́ны (неадуш.) неспазна́нага (адуш.) |
неспазна́ную |
неспазна́нае |
неспазна́ныя (неадуш.) неспазна́ных (адуш.) |
| Т. |
неспазна́ным |
неспазна́най неспазна́наю |
неспазна́ным |
неспазна́нымі |
| М. |
неспазна́ным |
неспазна́най |
неспазна́ным |
неспазна́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
неспако́іць
‘не даваць каму-небудзь, чаму-небудзь спакою (неспакоіць каго-небудзь, што-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
неспако́ю |
неспако́ім |
| 2-я ас. |
неспако́іш |
неспако́іце |
| 3-я ас. |
неспако́іць |
неспако́яць |
| Прошлы час |
| м. |
неспако́іў |
неспако́ілі |
| ж. |
неспако́іла |
| н. |
неспако́іла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
неспако́й |
неспако́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
неспако́ячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
неспако́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неспако́й |
| Р. |
неспако́ю |
| Д. |
неспако́ю |
| В. |
неспако́й |
| Т. |
неспако́ем |
| М. |
неспако́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
неспако́йлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неспако́йлівасць |
| Р. |
неспако́йлівасці |
| Д. |
неспако́йлівасці |
| В. |
неспако́йлівасць |
| Т. |
неспако́йлівасцю |
| М. |
неспако́йлівасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
неспако́йлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неспако́йлівы |
неспако́йлівая |
неспако́йлівае |
неспако́йлівыя |
| Р. |
неспако́йлівага |
неспако́йлівай неспако́йлівае |
неспако́йлівага |
неспако́йлівых |
| Д. |
неспако́йліваму |
неспако́йлівай |
неспако́йліваму |
неспако́йлівым |
| В. |
неспако́йлівы (неадуш.) неспако́йлівага (адуш.) |
неспако́йлівую |
неспако́йлівае |
неспако́йлівыя (неадуш.) неспако́йлівых (адуш.) |
| Т. |
неспако́йлівым |
неспако́йлівай неспако́йліваю |
неспако́йлівым |
неспако́йлівымі |
| М. |
неспако́йлівым |
неспако́йлівай |
неспако́йлівым |
неспако́йлівых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
неспако́йна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| неспако́йна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
неспако́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неспако́йнасць |
| Р. |
неспако́йнасці |
| Д. |
неспако́йнасці |
| В. |
неспако́йнасць |
| Т. |
неспако́йнасцю |
| М. |
неспако́йнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
неспако́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
неспако́йнік |
неспако́йнікі |
| Р. |
неспако́йніка |
неспако́йнікаў |
| Д. |
неспако́йніку |
неспако́йнікам |
| В. |
неспако́йніка |
неспако́йнікаў |
| Т. |
неспако́йнікам |
неспако́йнікамі |
| М. |
неспако́йніку |
неспако́йніках |
Крыніцы:
piskunou2012.