самазма́звальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самазма́звальны |
самазма́звальная |
самазма́звальнае |
самазма́звальныя |
| Р. |
самазма́звальнага |
самазма́звальнай
самазма́звальнае |
самазма́звальнага |
самазма́звальных |
| Д. |
самазма́звальнаму |
самазма́звальнай |
самазма́звальнаму |
самазма́звальным |
| В. |
самазма́звальны (неадуш.)
самазма́звальнага (адуш.) |
самазма́звальную |
самазма́звальнае |
самазма́звальныя (неадуш.)
самазма́звальных (адуш.) |
| Т. |
самазма́звальным |
самазма́звальнай
самазма́звальнаю |
самазма́звальным |
самазма́звальнымі |
| М. |
самазма́звальным |
самазма́звальнай |
самазма́звальным |
самазма́звальных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
самазма́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазма́званне |
| Р. |
самазма́звання |
| Д. |
самазма́званню |
| В. |
самазма́званне |
| Т. |
самазма́званнем |
| М. |
самазма́званні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самазма́зка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазма́зка |
| Р. |
самазма́зкі |
| Д. |
самазма́зцы |
| В. |
самазма́зку |
| Т. |
самазма́зкай
самазма́зкаю |
| М. |
самазма́зцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самазма́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазма́нства |
| Р. |
самазма́нства |
| Д. |
самазма́нству |
| В. |
самазма́нства |
| Т. |
самазма́нствам |
| М. |
самазма́нстве |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
самазневажа́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазневажа́нне |
| Р. |
самазневажа́ння |
| Д. |
самазневажа́нню |
| В. |
самазневажа́нне |
| Т. |
самазневажа́ннем |
| М. |
самазневажа́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самазнікне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазнікне́нне |
| Р. |
самазнікне́ння |
| Д. |
самазнікне́нню |
| В. |
самазнікне́нне |
| Т. |
самазнікне́ннем |
| М. |
самазнікне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самазнішча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
самазнішча́юся |
самазнішча́емся |
| 2-я ас. |
самазнішча́ешся |
самазнішча́ецеся |
| 3-я ас. |
самазнішча́ецца |
самазнішча́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
самазнішча́ўся |
самазнішча́ліся |
| ж. |
самазнішча́лася |
| н. |
самазнішча́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
самазнішча́йся |
самазнішча́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
самазнішча́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
самазнішчэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазнішчэ́нне |
| Р. |
самазнішчэ́ння |
| Д. |
самазнішчэ́нню |
| В. |
самазнішчэ́нне |
| Т. |
самазнішчэ́ннем |
| М. |
самазнішчэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самазняве́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самазняве́чанне |
| Р. |
самазняве́чання |
| Д. |
самазняве́чанню |
| В. |
самазняве́чанне |
| Т. |
самазняве́чаннем |
| М. |
самазняве́чанні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.