прыкітава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкітава́ны |
прыкітава́ная |
прыкітава́нае |
прыкітава́ныя |
| Р. |
прыкітава́нага |
прыкітава́най прыкітава́нае |
прыкітава́нага |
прыкітава́ных |
| Д. |
прыкітава́наму |
прыкітава́най |
прыкітава́наму |
прыкітава́ным |
| В. |
прыкітава́ны (неадуш.) прыкітава́нага (адуш.) |
прыкітава́ную |
прыкітава́нае |
прыкітава́ныя (неадуш.) прыкітава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыкітава́ным |
прыкітава́най прыкітава́наю |
прыкітава́ным |
прыкітава́нымі |
| М. |
прыкітава́ным |
прыкітава́най |
прыкітава́ным |
прыкітава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкітава́ць
‘замазаць што-небудзь (шчыліны)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкіту́ю |
прыкіту́ем |
| 2-я ас. |
прыкіту́еш |
прыкіту́еце |
| 3-я ас. |
прыкіту́е |
прыкіту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкітава́ў |
прыкітава́лі |
| ж. |
прыкітава́ла |
| н. |
прыкітава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкіту́й |
прыкіту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкітава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкіто́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкіто́ўванне |
| Р. |
прыкіто́ўвання |
| Д. |
прыкіто́ўванню |
| В. |
прыкіто́ўванне |
| Т. |
прыкіто́ўваннем |
| М. |
прыкіто́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкіто́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыкіто́ўваецца |
прыкіто́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыкіто́ўваўся |
прыкіто́ўваліся |
| ж. |
прыкіто́ўвалася |
| н. |
прыкіто́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкіто́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкіто́ўваць
‘замазваць што-небудзь (шчыліны)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкіто́ўваю |
прыкіто́ўваем |
| 2-я ас. |
прыкіто́ўваеш |
прыкіто́ўваеце |
| 3-я ас. |
прыкіто́ўвае |
прыкіто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкіто́ўваў |
прыкіто́ўвалі |
| ж. |
прыкіто́ўвала |
| н. |
прыкіто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкіто́ўвай |
прыкіто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкіто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пры́клад
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пры́клад |
пры́клады |
| Р. |
пры́кладу |
пры́кладаў |
| Д. |
пры́кладу |
пры́кладам |
| В. |
пры́клад |
пры́клады |
| Т. |
пры́кладам |
пры́кладамі |
| М. |
пры́кладзе |
пры́кладах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкла́д
‘дапаможны матэрыял’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкла́д |
| Р. |
прыкла́ду |
| Д. |
прыкла́ду |
| В. |
прыкла́д |
| Т. |
прыкла́дам |
| М. |
прыкла́дзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкла́д
‘частка вінтоўкі’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыкла́д |
прыкла́ды |
| Р. |
прыкла́да |
прыкла́даў |
| Д. |
прыкла́ду |
прыкла́дам |
| В. |
прыкла́д |
прыкла́ды |
| Т. |
прыкла́дам |
прыкла́дамі |
| М. |
прыкла́дзе |
прыкла́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.