прыкі́нуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыкі́нуты |
прыкі́нутая |
прыкі́нутае |
прыкі́нутыя |
| Р. |
прыкі́нутага |
прыкі́нутай прыкі́нутае |
прыкі́нутага |
прыкі́нутых |
| Д. |
прыкі́нутаму |
прыкі́нутай |
прыкі́нутаму |
прыкі́нутым |
| В. |
прыкі́нуты (неадуш.) прыкі́нутага (адуш.) |
прыкі́нутую |
прыкі́нутае |
прыкі́нутыя (неадуш.) прыкі́нутых (адуш.) |
| Т. |
прыкі́нутым |
прыкі́нутай прыкі́нутаю |
прыкі́нутым |
прыкі́нутымі |
| М. |
прыкі́нутым |
прыкі́нутай |
прыкі́нутым |
прыкі́нутых |
Кароткая форма: прыкі́нута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
прыкі́нуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкі́нуся |
прыкі́немся |
| 2-я ас. |
прыкі́нешся |
прыкі́нецеся |
| 3-я ас. |
прыкі́нецца |
прыкі́нуцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыкі́нуўся |
прыкі́нуліся |
| ж. |
прыкі́нулася |
| н. |
прыкі́нулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкі́нься |
прыкі́ньцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкі́нуўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкі́нуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкі́ну |
прыкі́нем |
| 2-я ас. |
прыкі́неш |
прыкі́неце |
| 3-я ас. |
прыкі́не |
прыкі́нуць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкі́нуў |
прыкі́нулі |
| ж. |
прыкі́нула |
| н. |
прыкі́нула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыкі́нь |
прыкі́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкі́нуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкіпа́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкіпа́нне |
| Р. |
прыкіпа́ння |
| Д. |
прыкіпа́нню |
| В. |
прыкіпа́нне |
| Т. |
прыкіпа́ннем |
| М. |
прыкіпа́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкіпа́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкіпа́ю |
прыкіпа́ем |
| 2-я ас. |
прыкіпа́еш |
прыкіпа́еце |
| 3-я ас. |
прыкіпа́е |
прыкіпа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкіпа́ў |
прыкіпа́лі |
| ж. |
прыкіпа́ла |
| н. |
прыкіпа́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыкіпа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыкіпе́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыкіпе́ласць |
| Р. |
прыкіпе́ласці |
| Д. |
прыкіпе́ласці |
| В. |
прыкіпе́ласць |
| Т. |
прыкіпе́ласцю |
| М. |
прыкіпе́ласці |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыкіпе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыкіплю́ |
прыкіпі́м |
| 2-я ас. |
прыкіпі́ш |
прыкіпіце́ |
| 3-я ас. |
прыкіпі́ць |
прыкіпя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прыкіпе́ў |
прыкіпе́лі |
| ж. |
прыкіпе́ла |
| н. |
прыкіпе́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыкіпе́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.