Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

страка́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. страка́юся страка́емся
2-я ас. страка́ешся страка́ецеся
3-я ас. страка́ецца страка́юцца
Прошлы час
м. страка́ўся страка́ліся
ж. страка́лася
н. страка́лася
Загадны лад
2-я ас. страка́йся страка́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час страка́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

страка́ць

‘сустракаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. страка́ю страка́ем
2-я ас. страка́еш страка́еце
3-я ас. страка́е страка́юць
Прошлы час
м. страка́ў страка́лі
ж. страка́ла
н. страка́ла
Загадны лад
2-я ас. страка́й страка́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час страка́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

страка́ч

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. страка́ч стракачы́
Р. стракача́ стракачо́ў
Д. стракачу́ стракача́м
В. стракача́ стракачо́ў
Т. стракачо́м стракача́мі
М. стракачы́ стракача́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

страко́зка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. страко́зка страко́зкі
Р. страко́зкі страко́зак
Д. страко́зцы страко́зкам
В. страко́зку страко́зак
Т. страко́зкай
страко́зкаю		 страко́зкамі
М. страко́зцы страко́зках

Крыніцы: piskunou2012.

страла́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. страла́ стрэ́лы
стралы́
Р. стралы́ стрэ́л
Д. страле́ стрэ́лам
В. стралу́ стрэ́лы
стралы́
Т. страло́й
страло́ю		 стрэ́ламі
М. страле́ стрэ́лах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Страла́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Страла́
Р. Стралы́
Д. Страле́
В. Стралу́
Т. Страло́й
Страло́ю
М. Страле́

стралавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стралавы́ стралава́я стралаво́е стралавы́я
Р. стралаво́га стралаво́й
стралаво́е		 стралаво́га стралавы́х
Д. стралаво́му стралаво́й стралаво́му стралавы́м
В. стралавы́ (неадуш.)
стралаво́га (адуш.)		 стралаву́ю стралаво́е стралавы́я (неадуш.)
стралавы́х (адуш.)
Т. стралавы́м стралаво́й
стралаво́ю		 стралавы́м стралавы́мі
М. стралавы́м стралаво́й стралавы́м стралавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стралавы́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. стралавы́ стралавы́я
Р. стралаво́га стралавы́х
Д. стралаво́му стралавы́м
В. стралаво́га стралавы́х
Т. стралавы́м стралавы́мі
М. стралавы́м стралавы́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стралалі́ст

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стралалі́ст стралалі́сты
Р. стралалі́ста стралалі́стаў
Д. стралалі́сту стралалі́стам
В. стралалі́ст стралалі́сты
Т. стралалі́стам стралалі́стамі
М. стралалі́сце стралалі́стах

Крыніцы: krapivabr2012.

страле́ц

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. страле́ц стральцы́
Р. стральца́ стральцо́ў
Д. стральцу́ стральца́м
В. стральца́ стральцо́ў
Т. стральцо́м стральца́мі
М. стральцу́ стральца́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.