Лаша́нцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Лаша́нцы |
| Р. |
Лаша́нцаў |
| Д. |
Лаша́нцам |
| В. |
Лаша́нцы |
| Т. |
Лаша́нцамі |
| М. |
Лаша́нцах |
Лаша́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Лаша́ны |
| Р. |
Лаша́н Лаша́наў |
| Д. |
Лаша́нам |
| В. |
Лаша́ны |
| Т. |
Лаша́намі |
| М. |
Лаша́нах |
лашачанё́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лашачанё́ |
лашачаня́ты |
| Р. |
лашачаня́ці |
лашачаня́т |
| Д. |
лашачаня́ці |
лашачаня́там |
| В. |
лашачанё́ |
лашачаня́т |
| Т. |
лашачанём |
лашачаня́тамі |
| М. |
лашачаня́ці |
лашачаня́тах |
Іншыя варыянты:
лашачаня́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
лашачаня́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лашачаня́ |
лашачаня́ты |
| Р. |
лашачаня́ці |
лашачаня́т |
| Д. |
лашачаня́ці |
лашачаня́там |
| В. |
лашачаня́ |
лашачаня́т |
| Т. |
лашачанём |
лашачаня́тамі |
| М. |
лашачаня́ці |
лашачаня́тах |
Іншыя варыянты:
лашачанё́.
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
лаша́чы
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лаша́чы |
лаша́чая |
лаша́чае |
лаша́чыя |
| Р. |
лаша́чага |
лаша́чай лаша́чае |
лаша́чага |
лаша́чых |
| Д. |
лаша́чаму |
лаша́чай |
лаша́чаму |
лаша́чым |
| В. |
лаша́чы (неадуш.) лаша́чага (адуш.) |
лаша́чую |
лаша́чае |
лаша́чыя (неадуш.) лаша́чых (адуш.) |
| Т. |
лаша́чым |
лаша́чай лаша́чаю |
лаша́чым |
лаша́чымі |
| М. |
лаша́чым |
лаша́чай |
лаша́чым |
лаша́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
лаштава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лашту́ю |
лашту́ем |
| 2-я ас. |
лашту́еш |
лашту́еце |
| 3-я ас. |
лашту́е |
лашту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
лаштава́ў |
лаштава́лі |
| ж. |
лаштава́ла |
| н. |
лаштава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
лашту́й |
лашту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
лашту́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Лашукі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Лашукі́ |
| Р. |
Лашуко́ў |
| Д. |
Лашука́м |
| В. |
Лашукі́ |
| Т. |
Лашука́мі |
| М. |
Лашука́х |
ла́шчанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ла́шчанне |
ла́шчанні |
| Р. |
ла́шчання |
ла́шчанняў |
| Д. |
ла́шчанню |
ла́шчанням |
| В. |
ла́шчанне |
ла́шчанні |
| Т. |
ла́шчаннем |
ла́шчаннямі |
| М. |
ла́шчанні |
ла́шчаннях |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.