Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоухыьэюя
абвгдежзйклмнопрстўфхцчшя-

лацы́раваць

‘вызначыць (вызначаць) месцазнаходжанне чаго-небудзь з дапамогай спецыяльных прылад’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лацы́рую лацы́руем
2-я ас. лацы́руеш лацы́руеце
3-я ас. лацы́руе лацы́руюць
Прошлы час
м. лацы́раваў лацы́равалі
ж. лацы́равала
н. лацы́равала
Загадны лад
2-я ас. лацы́руй лацы́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час лацы́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

лацы́раваць

‘вызначыць (вызначаць) месцазнаходжанне чаго-небудзь з дапамогай спецыяльных прылад’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. лацы́рую лацы́руем
2-я ас. лацы́руеш лацы́руеце
3-я ас. лацы́руе лацы́руюць
Прошлы час
м. лацы́раваў лацы́равалі
ж. лацы́равала
н. лацы́равала
Загадны лад
2-я ас. лацы́руй лацы́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час лацы́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ла́чанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ла́чанне
Р. ла́чання
Д. ла́чанню
В. ла́чанне
Т. ла́чаннем
М. ла́чанні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

ла́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ла́чаны ла́чаная ла́чанае ла́чаныя
Р. ла́чанага ла́чанай
ла́чанае		 ла́чанага ла́чаных
Д. ла́чанаму ла́чанай ла́чанаму ла́чаным
В. ла́чаны
ла́чанага		 ла́чаную ла́чанае ла́чаныя
ла́чаных
Т. ла́чаным ла́чанай
ла́чанаю		 ла́чаным ла́чанымі
М. ла́чаным ла́чанай ла́чаным ла́чаных

Крыніцы: dzsl2007.

ла́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ла́чаны ла́чаная ла́чанае ла́чаныя
Р. ла́чанага ла́чанай
ла́чанае		 ла́чанага ла́чаных
Д. ла́чанаму ла́чанай ла́чанаму ла́чаным
В. ла́чаны
ла́чанага		 ла́чаную ла́чанае ла́чаныя
ла́чаных
Т. ла́чаным ла́чанай
ла́чанаю		 ла́чаным ла́чанымі
М. ла́чаным ла́чанай ла́чаным ла́чаных

Кароткая форма: ла́чана.

Крыніцы: dzsl2007.

ла́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ла́чка ла́чкі
Р. ла́чкі ла́чак
Д. ла́чцы ла́чкам
В. ла́чку ла́чак
Т. ла́чкай
ла́чкаю		 ла́чкамі
М. ла́чцы ла́чках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ла́ша

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ла́ша
Р. Ла́шы
Д. Ла́шы
В. Ла́шу
Т. Ла́шай
Ла́шаю
М. Ла́шы

Лашаві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лашаві́чы
Р. Лашаві́ч
Лашаві́чаў
Д. Лашаві́чам
В. Лашаві́чы
Т. Лашаві́чамі
М. Лашаві́чах

лаша́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. лаша́к лашакі́
Р. лашака́ лашако́ў
Д. лашаку́ лашака́м
В. лашака́ лашако́ў
Т. лашако́м лашака́мі
М. лашаку́ лашака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Лашакі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лашакі́
Р. Лашако́ў
Д. Лашака́м
В. Лашакі́
Т. Лашака́мі
М. Лашака́х