По́лікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
По́лікі |
| Р. |
По́лікаў |
| Д. |
По́лікам |
| В. |
По́лікі |
| Т. |
По́лікамі |
| М. |
По́ліках |
полікро́с
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
полікро́с |
полікро́сы |
| Р. |
полікро́су |
полікро́саў |
| Д. |
полікро́су |
полікро́сам |
| В. |
полікро́с |
полікро́сы |
| Т. |
полікро́сам |
полікро́самі |
| М. |
полікро́се |
полікро́сах |
Крыніцы:
piskunou2012.
полікульту́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
полікульту́рнасць |
| Р. |
полікульту́рнасці |
| Д. |
полікульту́рнасці |
| В. |
полікульту́рнасць |
| Т. |
полікульту́рнасцю |
| М. |
полікульту́рнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
поліліне́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
поліліне́йны |
поліліне́йная |
поліліне́йнае |
поліліне́йныя |
| Р. |
поліліне́йнага |
поліліне́йнай поліліне́йнае |
поліліне́йнага |
поліліне́йных |
| Д. |
поліліне́йнаму |
поліліне́йнай |
поліліне́йнаму |
поліліне́йным |
| В. |
поліліне́йны (неадуш.) поліліне́йнага (адуш.) |
поліліне́йную |
поліліне́йнае |
поліліне́йныя (неадуш.) поліліне́йных (адуш.) |
| Т. |
поліліне́йным |
поліліне́йнай поліліне́йнаю |
поліліне́йным |
поліліне́йнымі |
| М. |
поліліне́йным |
поліліне́йнай |
поліліне́йным |
поліліне́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.