Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

пагаджэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пагаджэ́нне пагаджэ́нні
Р. пагаджэ́ння пагаджэ́нняў
Д. пагаджэ́нню пагаджэ́нням
В. пагаджэ́нне пагаджэ́нні
Т. пагаджэ́ннем пагаджэ́ннямі
М. пагаджэ́нні пагаджэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

пагадзі́навік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пагадзі́навік пагадзі́навікі
Р. пагадзі́навіка пагадзі́навікаў
Д. пагадзі́навіку пагадзі́навікам
В. пагадзі́навіка пагадзі́навікаў
Т. пагадзі́навікам пагадзі́навікамі
М. пагадзі́навіку пагадзі́навіках

Крыніцы: piskunou2012.

пагадзі́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пагадзі́нна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

пагадзі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пагадзі́нны пагадзі́нная пагадзі́ннае пагадзі́нныя
Р. пагадзі́ннага пагадзі́ннай
пагадзі́ннае		 пагадзі́ннага пагадзі́нных
Д. пагадзі́ннаму пагадзі́ннай пагадзі́ннаму пагадзі́нным
В. пагадзі́нны (неадуш.)
пагадзі́ннага (адуш.)		 пагадзі́нную пагадзі́ннае пагадзі́нныя (неадуш.)
пагадзі́нных (адуш.)
Т. пагадзі́нным пагадзі́ннай
пагадзі́ннаю		 пагадзі́нным пагадзі́ннымі
М. пагадзі́нным пагадзі́ннай пагадзі́нным пагадзі́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пагадзі́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пагадзі́ца
Р. Пагадзі́цы
Д. Пагадзі́цы
В. Пагадзі́цу
Т. Пагадзі́цай
Пагадзі́цаю
М. Пагадзі́цы

пагадзі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пагаджу́ся паго́дзімся
2-я ас. паго́дзішся паго́дзіцеся
3-я ас. паго́дзіцца паго́дзяцца
Прошлы час
м. пагадзі́ўся пагадзі́ліся
ж. пагадзі́лася
н. пагадзі́лася
Загадны лад
2-я ас. пагадзі́ся пагадзі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час пагадзі́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пага́дзіць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пага́джу пага́дзім
2-я ас. пага́дзіш пага́дзіце
3-я ас. пага́дзіць пага́дзяць
Прошлы час
м. пага́дзіў пага́дзілі
ж. пага́дзіла
н. пага́дзіла
Загадны лад
2-я ас. пага́дзь пага́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час пага́дзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пагадзі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пагаджу́ паго́дзім
2-я ас. паго́дзіш паго́дзіце
3-я ас. паго́дзіць паго́дзяць
Прошлы час
м. пагадзі́ў пагадзі́лі
ж. пагадзі́ла
н. пагадзі́ла
Загадны лад
2-я ас. пагадзі́ пагадзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пагадзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пага́дліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пага́дліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

пага́длівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пага́длівасць
Р. пага́длівасці
Д. пага́длівасці
В. пага́длівасць
Т. пага́длівасцю
М. пага́длівасці

Крыніцы: piskunou2012.