павяда́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
павяда́нне |
павяда́нні |
| Р. |
павяда́ння |
павяда́нняў |
| Д. |
павяда́нню |
павяда́нням |
| В. |
павяда́нне |
павяда́нні |
| Т. |
павяда́ннем |
павяда́ннямі |
| М. |
павяда́нні |
павяда́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
павяда́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павяда́юся |
павяда́емся |
| 2-я ас. |
павяда́ешся |
павяда́ецеся |
| 3-я ас. |
павяда́ецца |
павяда́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
павяда́ўся |
павяда́ліся |
| ж. |
павяда́лася |
| н. |
павяда́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
павяда́йся |
павяда́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
павяда́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
павяда́ць
‘павядаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павяда́ю |
павяда́ем |
| 2-я ас. |
павяда́еш |
павяда́еце |
| 3-я ас. |
павяда́е |
павяда́юць |
| Прошлы час |
| м. |
павяда́ў |
павяда́лі |
| ж. |
павяда́ла |
| н. |
павяда́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
павяда́й |
павяда́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
павяда́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
павядзьма́рыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павядзьма́ру |
павядзьма́рым |
| 2-я ас. |
павядзьма́рыш |
павядзьма́рыце |
| 3-я ас. |
павядзьма́рыць |
павядзьма́раць |
| Прошлы час |
| м. |
павядзьма́рыў |
павядзьма́рылі |
| ж. |
павядзьма́рыла |
| н. |
павядзьма́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
павядзьма́р |
павядзьма́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
павядзьма́рыўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Павя́жы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Павя́жы |
| Р. |
Павя́ж Павя́жаў |
| Д. |
Павя́жам |
| В. |
Павя́жы |
| Т. |
Павя́жамі |
| М. |
Павя́жах |
павя́занасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
павя́занасць |
павя́занасці |
| Р. |
павя́занасці |
павя́занасцяў павя́занасцей |
| Д. |
павя́занасці |
павя́занасцям |
| В. |
павя́занасць |
павя́занасці |
| Т. |
павя́занасцю |
павя́занасцямі |
| М. |
павя́занасці |
павя́занасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
павя́заны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
павя́заны |
павя́заная |
павя́занае |
павя́заныя |
| Р. |
павя́занага |
павя́занай павя́занае |
павя́занага |
павя́заных |
| Д. |
павя́занаму |
павя́занай |
павя́занаму |
павя́заным |
| В. |
павя́заны (неадуш.) павя́занага (адуш.) |
павя́заную |
павя́занае |
павя́заныя (неадуш.) павя́заных (адуш.) |
| Т. |
павя́заным |
павя́занай павя́занаю |
павя́заным |
павя́занымі |
| М. |
павя́заным |
павя́занай |
павя́заным |
павя́заных |
Кароткая форма: павя́зана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
павяза́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
павяжу́ |
павя́жам |
| 2-я ас. |
павя́жаш |
павя́жаце |
| 3-я ас. |
павя́жа |
павя́жуць |
| Прошлы час |
| м. |
павяза́ў |
павяза́лі |
| ж. |
павяза́ла |
| н. |
павяза́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
павяжы́ |
павяжы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
павяза́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.